بررسی علل نارسایی قلبی و میزان آگاهی و عملکرد بیماران در مراقبت از خود

این پژوهش یک مطالعه توصیفی است و برای بررسی علل نارسایی قلبی و میزان آگاهی و عملکرد در ۱۳۰ بیمار مبتلا به نارسایی قلبی که در مدت سه ماه در بخش های آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه بستری شده بودند صورت گرفته است.گردآوری داده ها از طریق پرسشنامه و توزیع فراوانی با استفاده از جداول و نمودارها انجام گردید. یافته های این پژوهش نشان می دهد که اغلب بیماران در گروه سنی بالای ۶۰ سال بوده (۶۰.۷۶%) و در کلاس III ,IV انجمن قلب آمریکا (۵۵.۴%) قرار داشتند. بیشتر بیماران مورد مطالعه را مردان (۵۶.۹%) و بیسوادان (۸۰%) تشکیل می دادند. از بین علل تشدید کننده بیماری، عفونت (۴۰.۷%) و از بین علل زمینه ای، بیماریهای مزمن ریوی (۴۷.۶(% شایعترین علل را بودند. نتایج این پژوهش نشان می دهد که بیشترین میزان آگاهی و ضعیف ترین میزان عملکرد در گروه سنی زیر ۳۰ سال بوده است. گروه سنی ۴۰-۳۱ سال بهترین میزان عملکرد و گروه سنی بالای ۶۰ سال کمترین میزان آگاهی را نسبت به گروههای دیگر داشتند. تفاوت معنی داری از نظر آگاهی و عملکرد در دو جنس مذکر و مونث مشاهده نشد. بیمارانی که میزان آگاهی و عملکرد آنها در سطح مطلوبی قرار داشت، از صدا و سیما کسب اطلاعات کرده بودند.