گزارش یک مورد بیمار مبتلا به کمبود فاکتور ۱۳ انعقادی

فاکتور سیزده انعقادی عامل ثبات لخته و اتصالات پلیمر فیبرین است. کمبود آن نادر اما قابل توجه است زیرا در نوزاد سبب خونریزی خودبخود داخل جمجمه یا تاخیر در جدا شدن بند ناف و خونریزی های طولانی از این محل و در دوران بعد هم می تواند سبب همارتروز، اکیموز، خونریزیهای داخل جمجمه ای خطرناک (بعد از ضربه های به سر) و تشنج های غیر قابل کنترل و مرگ گردد.این مقاله کودک شیرخواری را با سابقه چند نوبت ضربه به سر و افت سطح هوشیاری و هماتوم مکرر داخل جمجمه ای معرفی می نماید. که در قسمتهای انعقادی معمولی،PTT, PTو پلاکت، نکته پاتولوژیک نداشت اما کمبود فاکتور ۱۳ خون توسط مرکز انتقال خون تایید گردید. برای درمان و کنترل خونریزی بیمار از FFP در چند نوبت استفاده شد. در مبتلایان به کمبود فاکتور ۱۳ انعقادی از FFP، کرایوپرسیپیتیت و جایگزینی فاکتور ۱۳ جهت پیشگیری و درمان خونریزی استفاده می شود.