نقش پاتوژنهای باکتریایی عفونت بیمارستانی و تعیین حساسیت آنتی بیوتیکها در زخمهای جراحی

به منظور بررسی نقش عوامل باکتریایی در ایجاد عفونت های بیمارستانی در زخمهای بعد از اعمال جراحی در بیمارستان بستری در بخش های جراحی طی خرداد ماه ۱۳۷۶ تا دیماه ۱۳۷۶ تعداد ۱۱۸ نمونه زخم جراحی از مراجعین بستری در بخش های جراحی دو مرکز آموزشی – درمانی در تهران پس از تنظیم پرسشنامه در محیط ترانسپورت جمع آوری و با استفاده از امکانات انستیتو پاستور ایران و مراکز یاد شده مورد مطالعه، کشت و تعیین حساسیت آنتی بیوتیکی قرار گرفتند. در این بررسی ۵۷ مورد (۴۸.۳%) کشت مثبت مشخص گردید که موارد مثبت بر حسب انواع زخمها شامل ۵ مورد (۸.۸%) زخم تمیز، ۱۴ مورد (۲۴.۶%) زخم تمیز آلوده، ۱۶ مورد (۲۸.۱%) زخم آلوده و ۲۲ مورد (۳۸.۵%) زخم کثیف بودند.شایعترین باکتریهای پاتوژن که از انواع زخم های بعد از اعمال جراحی جدا گردید به ترتیب آنتروباکتریاسه ها (ایشریشیاکلی – کلبسیلا – آنتروباکتر) ۵۴.۷ درصد، استافیلوکوکوس اورئوس ۱۴ درصد، استافیلوکوکوس کوآگولاز منفی ۱۲.۳ درصد، پپتواسترپتوکوکوس آنائروبیوس ۸.۵ درصد، استرپترکوکوس غیر گروه A ۷.۱ درصد و پزودوموناس آئروژینوزا ۳.۴ درصد می باشند.در این مطالعه بین جنس و سن بیماران با عفونت ایجاد شده اختلاف آماری معنی دار مشاهده نشد (P>۰.۰۵)، اما بین مدت زمان بستری شدن بیماران و افزایش عفونت زخم رابطه آماری معنی داری بدست آمد (P<۰.۰۵).در انجام آزمون حساسیت آنتی بیوتیکی بیشترین میزان در آنتروباکتریاسه ها نسبت به سفالوسپورین های نسل سوم، در استافیلوکوکوس اورئوس به وانکومایسین و نوروفلوکساسین، در پزودوموناس، استافیلوکوکوس کوآگولاز منفی به سیپروفلوکساسین و در استرپتوکوکوس نسبت به پنی سیلین G مشاهده گردید.