صبر و انتظار یا جراحی؛ چند پیشنهاد جهت تشخیص زودرس و درمان فیستولهای توراکوبیلیاری ضربه ای

گزارش ۹ مصدوم دچار فیستول سینه ای – صفراوی توام با مرور ۳۵ بیماری که تا به حال در نشریات انگلیسی زبان گزارش شده اند، ستون اصلی این مقاله را تشکیل می دهد.تمامی بیماران ما که آسیب کبد و دیافراگم داشته اند و در ۶ مورد فیستول از نوع جنبی – صفراوی، در یک مورد برونشی – صفراوی و در دو مورد جنبی، برونشی - صفراوی بوده است.ساده ترین راه تشخیص فیستول جنبی - صفراوی، اندازه گیری بیلی روبین مایع جنبی می باشد. نوع برونشی - صفراوی خطرناک تر از نوع جنبی – صفراوی بوده، علامت مشخصه آن بی لی پتی سیس است. جهت جلوگیری از عوارض کشنده آن (آسپیراسیون صفرا، ...) باید سریعا بیمار تحت توراکوتومی، ترمیم پارگی دیافراگم، رزکسیون های مناسب ریوی و ... قرار گیرد اما در نوع جنبی صفراوی اولین گام درمانی تخلیه فضای جنبی (چسب تیوپ) توام با تخلیه فضای زیر دیافراگم به روش خارج صفاقی می باشد. چنانچه بعد از گذشت ۳-۲ هفته همچنان ترشح و دفع صفرا از فضای جنبی ادامه یابد یا در هر زمان آمپیم صفراوی به تابلوی بیماری اضافه گردد، به روشهای تهاجمی تر از قبیل توراکوتومی، دکورتیکاسیون، ترمیم پارگی دیافراگم و ... نیاز می باشد.علیرغم اینکه فیستول های سینه ای – صفراوی بسیار خطرناک هستند و خود موجب عوارض خطرناک و کشنده دیگری می شوند تشخیص سریع و زودرس همراه با اقدامات جراحی تهاجمی و مناسب، عوارض مختصری برجای می گذارد و مرگ و میر ناشی از آن هم کاهش می یابد.