مقایسه روش های پارامتریک و شبه پارامتریک برای ارزیابی ریسک سرمایه گذاری در بازار سهام: مطالعه موردی شاخص های اصلی بورس تهران

این مقاله به دنبال ارزیابی ریسک شاخص های اصلی بورس تهران ازطریق معرفی یک رویکرد نیمه ناپارامتریک است، و عملکرد آن با رویکردهای پارامتریک مختلف برحسب تکنیک های بک تست و معیارهای مختلف ریسک شامل ارزش درمعرض ریسک، ریزش موردانتظار و ریزش میانه، آزمون می شود. همچنین، از ریزش میانه درسطوح اطمینان ۹۹% و ۹۷.۵% به عنوان یک آلترناتیو برای ارزش درمعرض ریسک درسطح ۹۹.۵% و ریزش مورد انتظار درسطح ۹۷.۸۵% استفاده شده است. نتایج تجربی بدست آمده برای شش شاخص اصلی بورس تهران شامل شاخص کل بورس، شاخص بازار اول، شاخص بازار دوم، شاخص صنعت، شاخص مالی و شاخص کل فرابورس، بافراوانی روزانه، طی بازه زمانی ۲۳/۵/۱۳۸۶ لغایت ۱۳/۳/۱۴۰۴، بیانگر عملکرد برتر رویکردهای پارامتریک شامل استیودنت t و t چوله نسبت به رویکرد پارامتریک گوسی، و رویکردهای نیمه ناپارامتریک SNP و رویکرد گرام-چارلیر مثبت در پیش بینی برون نمونه ای معیارهای ریسک است و ارزیابی ریسک محافظه کارتری را فراهم می کند. برتری رویکردهای پارامتریک برای ارزیابی شاخص های اصلی بورس تهران دراین است که این شاخص ها دنباله های هموار و غیرموجی دارند، و جهش های حدی در انتهای دنباله خود ندارند، ویژگی هایی که با رویکردهای نیمه ناپارامتریک توضیح داده می شوند.

کلیدواژه ها:

سری های گرام-چارلیر ، ارزش درمعرض ریسک ، ریزش میانه ، ریزش موردانتظار ، شاخص های اصلی بورس تهران