مدل یابی معادلات ساختاری گرایش به روابط فرازناشویی بر اساس احساس تنهایی با نقش میانجی کیفیت زندگی جنسی در زنان متاهل

روابط فرازناشویی یکی از چالش های مهم روان شناختی در نظام خانواده است که می تواند بر سلامت روانی و رضایت زناشویی زوجین تاثیر منفی بگذارد. هدف پژوهش حاضر، مدل یابی معادلات ساختاری گرایش به روابط فرازناشویی بر اساس احساس تنهایی با نقش میانجی کیفیت زندگی جنسی در زنان متاهل مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده شهر مشهد بود. روش پژوهش توصیفی–همبستگی و مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان متاهل مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده در سال ۱۴۰۳ بود که ۳۰۰ نفر از آنان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه احساس تنهایی (۱۹۸۰)، پرسشنامه گرایش به روابط فرازناشویی، و پرسشنامه کیفیت زندگی جنسی (۲۰۰۲) بود. داده ها با استفاده از نرم افزارهای AMOS و SPSS و با بهره گیری از تحلیل معادلات ساختاری و ضریب همبستگی پیرسون مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد احساس تنهایی رابطه مثبت و معناداری با گرایش به روابط فرازناشویی دارد (p<۰.۰۰۱). همچنین، کیفیت زندگی جنسی نقش میانجی معناداری در ارتباط بین احساس تنهایی و گرایش به روابط فرازناشویی ایفا کرد؛ به گونه ای که ارتقای کیفیت زندگی جنسی شدت اثر منفی احساس تنهایی بر گرایش به روابط فرازناشویی را کاهش داد. شاخص های برازش نیز نشان دهنده مناسب بودن مدل پیشنهادی بودند. بر این اساس، یافته ها حاکی از آن است که کاهش احساس تنهایی و بهبود کیفیت زندگی جنسی می تواند در کاهش گرایش به روابط فرازناشویی موثر باشد. بنابراین، مداخلات روان شناختی و مشاوره ای با تمرکز بر ارتقای کیفیت روابط زناشویی و جنسی زنان توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

Feelings of loneliness ، tendency towards extramarital relationships ، quality of sexual life ، married women ، احساس تنهایی ، گرایش به روابط فرازناشویی ، کیفیت زندگی جنسی ، زنان متاهل