تشریح تفاوت های علم غرب و علم در نظام دینی

ماهیت و غایت علم در اسلام با غایت و محتوای علم در غرب متفاوت است. در اسلام غایت علم بر مسائل ایدئولوژی استوار است. بدین معنا که خدامحوری در علم جایگاه بالایی دارد. در اسلام علومی که به اصول دین و آموزش علوم اسلامی کمک کند، جایگاه والایی دارد و در مرحله دوم علومی دارای ارزش است که به مردم کمک کند و گره ای از مشکلات آنان باز کند. اسلام به همه علوم توجه ویژه ای دارد. اگر به آثار دانشمندان مسلمان نگاه کنیم می بینیم که اکثر آنان در بسیاری از علوم تبحر داشتند، مانند حکمت، پزشکی، نجوم، کیمیا (شیمی)، فلسفه و عرفان، فقه و علوم اسلامی، ریاضی، علوم استدلالی و. . . ازاین دست دانشمندان می توان ابوعلی سینا، ابوریحان، خواجه نصیرالدین طوسی، شیخ بهایی، شیخ اشراق، ملاصدرا و. . . را نام برد. در غرب برخلاف اسلام، غایت علم بر پایه انسان محوری بناشده است. در غرب غایت علم رسیدن به علومی است که بتواند به جامعه و انسان کمک کند. غرب علوم الهیات را از علوم طبیعی جدا کرده است و در حقیقت در علم نیز سکولاریسم را مدنظر داشته است. در غرب رضایت انسان مهم است نه رضایت خداوند. لذا مقاله حاضر از نوع مروری، کتابخانه ای است و با مطالعه کتاب ها، مقاله ها و پایان نامه ها و. . . پیشین به هدف بررسی و تشریح تفاوت های علم غرب و علم در نظام دینی می پردازد. نتایج حاصله از این پژوهش بدین شرح است که دانش و علم پیشرفته فوق مدرن دنیای غرب قادر نیست بشریت را نجات دهد؛ چون با انسانیت همراه نیست. بدین معنا که هرجا دانش باشد، اما وجدان و معنویت و اخلاق و عاطفه و احساسات بشری در آنجا غایب باشد؛ بشر از آن دانش سودی نخواهد برد.

کلیدواژه ها:

علم ، علم غرب ، علم دینی.