بررسی روش های تقویت توجه و کاهش رفتارهای تکانشی در دانش آموزان مقطع ابتدایی

هدف این پژوهش بررسی روش های موثر برای تقویت توجه و کاهش رفتارهای تکانشی در دانش آموزان مقطع ابتدایی است. این مسئله با توجه به تاثیر مستقیم توجه و کنترل رفتار بر عملکرد تحصیلی و تعاملات اجتماعی کودکان اهمیت دارد. در این مطالعه، از روش تحقیق توصیفی-میدانی استفاده شده است. نمونه ای از دانش آموزان مقطع ابتدایی که دارای نشانه های نقص توجه و رفتارهای تکانشی بودند، مورد بررسی قرار گرفتند و داده ها از طریق پرسش نامه های استاندارد جمع آوری شد. یافته های پژوهش نشان داد که اجرای تمرین های شناختی، آموزش مهارت های خودتنظیمی و استفاده از روش های مدیریت رفتار تاثیر قابل توجهی در افزایش تمرکز و کاهش رفتارهای تکانشی دارد. علاوه بر این، ایجاد محیط آموزشی حمایتی و تعاملات مثبت میان معلمان و دانش آموزان نقش کلیدی در بهبود عملکرد تحصیلی کودکان ایفا می کند. نتایج این تحقیق نشان می دهد که مداخلات آموزشی و تمرین های رفتاری می توانند ابزارهای موثری در ارتقای توجه و کاهش رفتارهای تکانشی در کودکان باشند و کاربرد آن ها می تواند موجب بهبود کیفیت یادگیری و تعاملات اجتماعی شود.

کلیدواژه ها:

توجه ، رفتارهای تکانشی ، مهارت های خودتنظیمی ، مدیریت رفتار ، محیط آموزشی