اثربخشی آموزش گروه درمانی شناختی-رفتاری هیجان مدار بر تنظیم شناختی هیجان در نوجوانان مقطع متوسطه اول

هدف از پژوهش حاضر، بررسی رویکرد گروه درمانی شناختی-رفتاری هیجان مدار بر تنظیم شناختی هیجان در نوجوانان دختر مقطع متوسطه اول در شهر ساری بود. روش پژوهش آزمایشی و طرح تحقیق نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل و جامعه آماری شامل ۵۱۶ نوجوان دختر ۱۳ تا ۱۵ ساله در مدارس ناحیه دو شهر ساری بودند. برای انتخاب نمونه آماری ابتدا با توجه به ملاکهای ورود به پژوهش، به صورت خوشه ای چندمرحله ای تعداد ۳۰ نفر از نوجوانان دختر انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزمایشی و گروه کنترل (هر گروه شامل ۱۵ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش در معرض ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش گروه درمانی شناختی-رفتاری هیجان مدار قرار گرفتند و گروه کنترل آموزشی را دریافت نکردند. ابزار مورد استفاده پرسشنامه تنظیم شناختی شناختی هیجان (Garnefski, & Kraaij, ۲۰۰۶) بود که در مرحله پیش آزمون و پس آزمون توسط هر دو گروه تکمیل شد. پس از جمع آوری داده ها، تجزیه تحلیل داده های خام توسط نرم افزار ۲۲SPSS انجام شد. نتایج نشان داد که رویکرد شناختی-رفتاری هیجان مدار باعث بهبود در تنظیم شناختی هیجان در نوجوانان دختر مقطع متوسطه اول می گردد.

کلیدواژه ها:

گروه درمانی شناختی-رفتاری هیجان مدار ، تنظیم شناختی هیجان ، نوجوان