مفهوم عدالت سیاسی در تعلیم و تربیت در نظام فکری فارابی

این مقاله به بررسی مفهوم عدالت سیاسی در نظام فکری فارابی می پردازد و رابطه آن با تعلیم و تربیت را مورد تحلیل قرار می دهد. فارابی یکی از برجسته ترین فلاسفه اسلامی است که بر اساس اصول اخلاقی و فلسفی خود، عدالت سیاسی را به عنوان اساس جامعه ای عادل و پایدار در نظر می گیرد. مقاله نشان می دهد که تحقق عدالت سیاسی در جوامع انسانی تنها از طریق ایجاد تغییرات عمیق در نظام های آموزشی و تربیتی ممکن است، به طوری که این سیستم ها باید به طور فعال و موثر در تربیت شهروندانی مسئول و آگاه در خصوص حقوق و مسئولیت های اجتماعی خود عمل کنند. عدالت سیاسی، در اندیشه فارابی، فراتر از یک اصل حکومتی است و به تمامی ابعاد زندگی اجتماعی و فردی گسترش می یابد. فارابی معتقد است که نهادهای آموزشی و فرهنگی باید مسئولیت بزرگ تری را در زمینه ارتقاء آگاهی اجتماعی و تحقق عدالت سیاسی بر عهده گیرند. در این مقاله، علاوه بر توضیح مفهوم عدالت سیاسی، به تحلیل مسئولیت های اجتماعی، چالش ها، و ضرورت همکاری نهادهای آموزشی و فرهنگی پرداخته می شود. همچنین، نویسندگان بر نقش این نهادها به عنوان موتورهای تغییر اجتماعی تاکید دارند و آن ها را به عنوان عواملی ضروری در فرآیند تحقق مدینه فاضله (جامعه آرمانی) فارابی معرفی می کنند. در این راستا، هدف مقاله این است که با استفاده از آموزه های فارابی، نقش تعلیم و تربیت را در شکل دهی به یک جامعه سیاسی عادل و پایدار بررسی کرده و راهکارهایی برای ارتقاء سطح آگاهی و مسئولیت پذیری در بین شهروندان پیشنهاد کند. این مقاله بر ضرورت اصلاحات درون جامعه ای، و به ویژه در نظام های آموزشی، به عنوان پیش نیاز دستیابی به عدالت سیاسی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

عدالت سیاسی ، فارابی ، تعلیم و تربیت ، مسئولیت اجتماعی ، نهادهای آموزشی