مدیریت بحران و تغییرات اقلیمی: در جستجوی پارادایم های نوین سازگاری

تاثیرات فزاینده تغییرات اقلیمی یکی از مهم ترین چالش های عصر ما است که نه تنها محیط زیست، بلکه سیستم های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی را در سطح جهان نیز تحت تاثیر قرار می دهد. هدف اصلی این پژوهش، بازنمایی تغییرات اقلیمی و نیز چگونگی سازگاری جوامع با وضعیت حاد کنونی و معرفی اجزای حیاتی لازم برای مدیریت موثر بحران اقلیمی، از جمله توسعه سیاست، همکاری جهانی و رهبری می باشد. ابن مطالعه با اتخاذ رویکرد مطالعات اسنادی در جستجوی پاسخی برای سوالاتی نظیر چگونه می توان چارچوب سیاستی را برای تقویت تاب آوری اقلیمی، به ویژه در مناطق آسیب پذیر، ساختاربندی کرد؟ و همکاری بین المللی چه نقشی در افزایش اثربخشی مدیریت بحران اقلیمی ایفا می کند؟ می باشد. نتایج این پژوهش منجر به شناسایی سیاست هایی برای تاب آوری اقلیمی از طریق (ترویج انرژی های تجدیدپذیر، افزایش بهره وری انرژی، اتخاذ استراتژی های سازگارانه ساختاری و غیرساختاری)؛ تقویت همکاری های جهانی ازطریق (افزایش تامین مالی اقلیمی، افزایش انتقال فن آوری، تقویت جاه طلبی و پاسخگویی، ایجاد زنجیره های تامین مقاوم و بازارهای جهانی، گسترش همکاری منطقه ای؛ معرفی چالش های اجرای استراتژی های سازگاری و چگونگی رهبری در مدیریت بحران آب و هوا از طریق (تفکر دوراندیشانه، رویکرد مشارکتی، تاب آوری و سازگاری، الهام بخشی و حمایت گردید.

کلیدواژه ها:

تغییرات اقلیمی ، راهبردهای سازگاری ، ایجاد تاب آوری ، زیرساخت های تاب آور اقلیمی ، مشارکت جامعه ، رهبری موثر