مبانی بازآفرینی اقلیم مبنا با هم پیوندی معماری طبعیت گرا و هوش مصنوعی

بشر به عنوان یک گونه زیستی، همواره پیوندی غریزی و فطری بین انسانها و دیگر سیستم های حیات را برای خود قائل است و با تشخیص نیاز فطری انسان برای برقراری ارتباط با طبیعت به همراه پایداری و استراتژی های جهانی، طرحی برای خلق محیط هایی که تضمین کننده کیفیت زندگی و معماری طبیعت گرا باشد را در پی داشته است. با ایجاد ارتباط بین انسان و طبیعت می توان به یک فضا، با کیفیت مطلوبی دست یافت و ارتقای کیفیت محیط زندگی نیز به معنای عرضه پاسخ های مناسب و متنوع از طریق محیط، به نیازهای متفاوت فیزیولوژیکی و روان شناختی کاربران آن فضاست. تحقیق حاضر به روش مروری و از نوع کتابخانه ای بر آن است تا به بررسی بازآفرینی اقلیم مبنا با هم پیوندی معماری طبعیت گرا و هوش مصنوعی بپردازد. امروزه هوش مصنوعی در حال تغییر قواعد بازی در صنعت معماری است. این فناوری نه تنها خلاقیت معماران را به سطحی تازه ارتقا می دهد، بلکه با تحلیل سریع داده ها و شبیه سازی دقیق، فرآیند طراحی و ساخت پروژه را به طرز چشمگیری بهینه می کند.

کلیدواژه ها:

اقلیم ، انسان ، معماری طبیعت گرا ، هوش مصنوعی