آموزش ایمنی مبتنی بر دسکتاپ با استفاده از تکنیک های پانورامای ۳۶۰ درجه

صنعت ساخت وساز به دلیل ماهیت پویا و شرایط کاری پیچیده، همواره با چالش های ایمنی متعددی روبرو بوده است. آموزش های سنتی ایمنی عمدتا مبتنی بر روش های تئوری و غیرتعاملی هستند که قادر به انتقال حس واقعی خطر و ایجاد درک عمیق از محیط های پرخطر نیستند. این پژوهش به منظور غلبه بر این محدودیت، به بررسی اثربخشی آموزش ایمنی مبتنی بر دسکتاپ با استفاده از تکنیک های پانورامای ۳۶۰ درجه پرداخته است. مطالعه حاضر به روش نیمه آزمایشی و با مشارکت ۵۱ نفر از پرسنل پروژه پارکینگ طبقاتی آقاجانی بیگ همدان انجام شد. شرکت کنندگان به سه گروه تقسیم شدند: گروه کنترل (بدون آموزش)، گروه آموزش سنتی و گروه آموزش با پانورامای ۳۶۰ درجه. داده ها ابزارهای استاندارد ارزیابی نگرش ایمنی و تشخیص خطر جمع آوری و با استفاده از آزمون های آماری تحلیل شدند. یافته های تحقیق نشان داد گروهی که از طریق پانورامای ۳۶۰ درجه آموزش دیده بودند، با میانگین تشخص خطر ۸۳.۲۴ درصد، عملکرد به مراتب بهتری نسبت به گروه آموزش سنتی (۷۲.۶۵ درصد) و گروه کنترل (۵۲.۸۴ درصد) داشتند. همچنین بهبود معناداری در نگرش ایمنی (۱۵.۰۱ درصد) و درک خطرات محیطی (۷۰.۳۵ درصد) در گروه آزمایش مشاهده شد. این نتایج موید آن است که استفاده از فناوری پانورامای ۳۶۰ درجه با ایجاد تجربه ای غوطه ورکننده و واقعی، می تواند به عنوان یک راهکار نوین آموزشی، جایگزین روش های سنتی شده و سهم بسزایی در ارتقای فرهنگ ایمنی، افزایش آگاهی کارگران و کاهش حوادث شغلی در صنعت ساخت وساز ایفا کند.

کلیدواژه ها:

آموزش ایمنی ، پانورامای ۳۶۰ درجه ، تشخیص خطر ، نگرش ایمنی ، مدیریت ایمنی