توسعه مدل هوشمند یکپارچه برای طراحی اقلیمی و انتخاب مصالح پایدار در راستای کاهش اثرات زیست محیطی ساختمان ها

در این پژوهش، مدلی هوشمند و یکپارچه برای تلفیق طراحی معماری اقلیمی و انتخاب مصالح پایدار با هدف کاهش اثرات زیست محیطی ساختمان ها توسعه یافته است. مدل پیشنهادی با بهره گیری از الگوریتم های یادگیری ماشین، داده های اقلیمی، انرژی و ویژگی های مصالح را تحلیل نموده و گزینه های بهینه را در مراحل طراحی ارائه می دهد. نتایج اولیه نشان می دهد که به کارگیری این رویکرد موجب کاهش مصرف انرژی سالانه تا حدود ۲۵ درصد و کاهش انتشار دی اکسیدکربن تا ۱۸ درصد می شود. مدل توسعه یافته می تواند به عنوان ابزاری تصمیم یار در فرآیند طراحی پایدار و برنامه ریزی شهری مورد استفاده قرار گیرد و گامی موثر در جهت تحقق معماری هوشمند و سازگار با محیط زیست باشد.

کلیدواژه ها:

طراحی معماری اقلیمی ، مصالح پایدار ، هوش مصنوعی ، یادگیری ماشین ، کاهش اثرات زیست محیطی ساختمان ها