بررسی تغییرات زمانی و مکانی کیفیت آب زیرزمینی و ارزیابی مدلهای هوش مصنوعی به منظور پیشبینی کیفیت آب زیرزمینی مطالعه موردی: دشت قزوین

برداشت بی رویه از منابع آب زیرزمینی در اکثر دشت های کشور نه تنها باعث افت شدید تر از سطح آب زیرزمینی شده بلکه منجر به کاهش کیفیت آب زیرزمینی نیز گردیده است. با توجه به رشد روزافزون جمعیت و کمبود منابع آب سطحی وابستگی به منابع با کیفیت آب زیرزمینی جهت شرب و کشاورزی دو چندان شده است. از آنجایی که دشت قزوین یکی از دشت های مهم کشاورزی و وابستگی شدید به آب های زیرزمینی، منطقه مورد مطالعه در این پژوهش دشت قزوین تعیین گردید. هدف از این پژوهش، بررسی تغییرات زمانی و مکانی کیفیت آب زیرزمینی و ارزیابی مدل های هوش مصنوعی به منظور پیش بینی کیفیت آب زیرزمینی دشت قزوین با تاکید بر مصارف کشاورزی است. تغییرات نقشه پهنه بندی کیفیت آب زیرزمینی در یک دوره ۲۰ ساله با استفاده از روش های درون یابی مورد بررسی قرار گرفت نواحی مرکز و جنوب شرقی آبخوان دشت قزوین دارای شوری (EC) زیادی است به طوریکه در سال های ۱۳۹۰ و ۱۳۹۵ شوری (EC) به ترتیب حدود ۴۳۰۰ و ۴۰۰۰ میکروزیمنس بر سانتی متر می باشد. مدل های هوش مصنوعی نزدیک ترین همسایه - K، جنگل تصادفی و تقویت گرادیان به منظور پیش بینی کیفیت آب زیرزمینی استفاده شد. با مقایسه عملکرد مدل های هوش مصنوعی نتایج نشان دادند که مدل های جنگل تصادفی و تقویت گرادیان با R و R۲ حدود ۰.۹۹۶، عملکرد بهتری را در پیش بینی کیفیت آب زیرزمینی از خود نشان دادند.

کلیدواژه ها:

کیفیت آب زیر زمینی ، هوش مصنوعی ، دشت قزوین ، پهنه بندی