حداقل مقدار شاخص پایداری برای در نظر گرفتن اثر P-A در قابهای خمشی فولادی

P-A اثر ثانویه ای است که به واسطه حضور بارهای ثقلی بر سازه تغییر مکان یافته ایجاد و باعث تشدید پاسخهای سازه می شود. در آیین نامه های ۲۸۰۰ و ۲۲-ASCE۷ اثر P-A با شاخص پایداری ۰ سنجیده می شود. اگر ۰ کمتر از ده درصد باشد، این اثر می تواند نادیده گرفته شود؛ در غیر این صورت باید در محاسبات منظور گردد. هدف از پژوهش حاضر بررسی مناسب بودن حداقل مقدار ۰ برای در نظر گرفتن اثر P-A در سازه های میان مرتبه و بلند مرتبه با سیستم های سازه ای قاب خمشی متوسط و ویژه فولادی است. پس از مدل سازی و صحت سنجی سازه سه طبقه لس آنجلس در گزارش SAC-FEMA با استفاده از نرم افزارهای PERFORM ۳D و ETABS و SAP، ۴ سازه میان مرتبه ۵ طبقه و بلند مرتبه (طبقه) با سیستم های سازه ای IMF و SMF منطبق بر ضوابط آیین نامه های ۱۶-AISC۳۶۰ و مبحث دهم مقررات ملی طراحی شده است. با ارزیابی نتایج تحلیل های استاتیکی غیر خطی و استاتیکی معادل و بررسی مقادیر ۰، طبقات مشاهده می شود که شاخص پایداری ۱۰ درصد جهت بررسی اهمیت -P، غیر محافظه کارانه است و در مقادیر کمتر نیز اختلافات قابل توجهی در حالت با و بدون P-A دیده می شود و لذا در این پژوهش به جای ۰/۱، معیار مناسب تری برای بررسی اهمیت P-A ارائه و پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

اثر P-A ، حداقل شاخص پایداری ، تحلیل استاتیکی غیر خطی ، قاب خمشی متوسط و ویژه فولادی ، سازه میان مرتبه و بلند مرتبه