تحلیل عددی اتصالات CFST مدفون در فونداسیون تحت تاثیر پارامترهای کلیدی

این پژوهش به بررسی عددی رفتار لرزه ای نقاط اتصال ستونهای فولادی پر شده با بتن به فونداسیون می پردازد. با استفاده از مدل سازی اجزای محدود در نرم افزار آباکوس، تاثیر سه عامل اصلی شامل مقاومت فشاری بتن در سطوح ۳۰، ۴۰ و ۵۰ مگاپاسکال، میزان فشردگی مقطع (فشرده، فشرده نشده و لاغر) و عمق فرورفتگی پای ستون (۰.۵، ۰.۷۵ و ۱ برابر قطر (ستون بر عملکرد چرخهای این اتصالات بررسی شد. نتایج نشان دادند که افزایش مقاومت فشاری بتن در مراحل اولیه بارگذاری سختی اولیه تا ۱۶ و بیشینه مقاومت تا ۲۰ را بهبود می بخشد. با این حال، در تغییر مکانهای زیاد، به دلیل ترک خوردگی در بتن میانی این اثر کاهش می یابد. میزان فشردگی مقطع بیشترین تاثیر را داشت؛ مقاطع فشرده نسبت به مقاطع لاغر و فشرده نشده، به دلیل توزیع یکنواخت تر تنش و تاخیر در کمانش موضعی سختی اولیه را بیش از ۱۱۷ و بیشینه مقاومت را تا ۶۷% افزایش دادند. این امر همچنین باعث بهبود ۳۰ در ضریب شکل پذیری و ۷۱% در جذب انرژی شد. علاوه بر این افزایش عمق فرورفتگی نیز بهبودهایی را به همراه داشت؛ سختی اولیه تا ۲۳ و بیشینه مقاومت تا ۲۴ افزایش یافت. این افزایش عمق پیوستگی بتن و فولاد را بهبود بخشید و مقاومت را بالا برد.

کلیدواژه ها:

ستون CFST ، اتصال ، فونداسیون ، مقاومت بتن ، مقطع ، عمق ، مدفون شدگی