بررسی آزمایشگاهی رفتار میراگر فولادی تسلیم شونده با هندسه جدید و مکانیزم خمشی

به منظور اتلاف انرژی زلزله در سازه ها و کاهش اثرات مخرب ناشی از آن، سیستم های کنترل لرزه ای متعدد ارائه شده است. سیستم های کنترل غیر فعال و از میان آنها میراگرهای فلزی به دلیل پروسه ساخت آسان، رفتار چرخه های پایدار و عدم وابستگی به نرخ بارگذاری از پرطرفدارترین ابزارهای اتلاف انرژی هستند. این پژوهش میراگری فلزی با هندسه جدید را مورد ارزیابی آزمایشگاهی قرار داده است که با استفاده از ایجاد تغییر شکل های خمشی، انرژی وارد شده را مستهلک می کند. این میراگر از ورق به ضخامت ۱۰ میلیمتر و با دو هندسه متفاوت در عرض المان های مستهکننده ی انرژی ساخته شده است. نمونه ی اول دارای عرض ثابت ۸ میلیمتر در سراسر طول تسمه ها و نمونه ی دوم دارای عرض متغیر از ۱۴ میلیمتر تا ۱۰ میلیمتر است. نتایج بررسی ها نشان داده است که نمونه ی اول حداکثر جابه جایی ۳۰ میلیمتر و حداکثر ظرفیت ۲۲.۲ و ۲۳.۲ کیلونیوتن را تجربه کرده است. این در حالی است که نمونه ی دوم با تجربه ی نیروی ۵۹.کیلونیوتن در جابه جایی ۲۵ میلی متر به حداکثر ظرفیت خود رسیده است. میزان انرژی جذب شده ی نمونه ی اول و ضریب میرایی ویسکوز معادل آن به ترتیب برابر ۱۶.۹ کیلوژول و ۱.۷۵% و برای نمونه ی دوم به ترتیب برابر ۲۹ کیلوژول و ۱.۶% بوده است.

کلیدواژه ها:

میراگر تسلیم شونده ، کنترل غیر فعال ، استهلاک انرژی ، ضریب میرایی ویسکوز ، مقاومت سازه ها در برابر زلزله