اثر فوق روان کننده بر مقاومت فشاری و جذب آب ملات ژیوپلیمری تک بخشی برپایه ی سرباره و خاکستر بادی

در سالهای اخیر ملاتهای ژئوپلیمری تک بخشی به عنوان جایگزینهای پایدار سیمان پرتلند مورد توجه ویژه قرار گرفته اند. با این حال، چالشهایی چون کارپذیری پایین، جذب آب بالا و عدم دستیابی به مقاومت فشاری مطلوب استفاده گسترده از این مصالح را محدود کرده است. این پژوهش با هدف بررسی اثر سه نوع مختلف فوق روان کننده پلی کربوکسیلاتی (۳۱۱۰، Sika ViscoCrete ۵۹۳۰ و ۴۱۰۰) در سه دوز وزنی مختلف (۰.۵، ۱ و ۱.۵ درصد نسبت به بایندر) بر خواص مکانیکی و دوام اولیه ملات ژئوپلیمری تک بخشی حاوی ۷۰ درصد سرباره و ۳۰ درصد خاکستر بادی انجام شد. ارزیابی ها در دو سن ۷ و ۲۸ روزه صورت گرفت و شاخص های مقاومت فشاری و جذب آب در سه بازه زمانی کوتاه (۳۰، ۶۰ و ۱۲۰ دقیقه) بررسی گردید. نتایج نشان می دهد که سازگاری شیمیایی افزودنی با محیط قلیایی، نقش تعیین کننده ای در یکنواختی توزیع ذرات، کاهش تخلخل و تشکیل ریز ساختار متراکم دارد. این پژوهش تاکید می کند که انتخاب نوع و مقدار بهینه فوق روان کننده کلید ارتقاء همزمان خواص مکانیکی و دوام ملاتهای ژئوپلیمری تک بخشی است.

کلیدواژه ها:

ژئوپلیمر تک جزئی ، فوق روان کننده ، مقاومت فشاری ، جذب آب ، بتن فعال شده با قلیا افزودنی بر پایه پلی کربوکسیلات