بررسی لرزه ای سازههای بلندمرتبه هگزاگریدی با هسته ی مرکزی بتنی

امروزه با توجه به استفاده حداکثری از زیربنا و فضای شهرها نظر مهندسان طراح و معمار به سمت سازه های بلند جلب شده است. در سازه های بلند مرتبه به علت تاثیر نیروهای جانبی بر تغییر مکانهای سازه طراحی لرزه ای حائز اهمیت است هگزاگرید و دیاگرید از جمله سیستمهای مدرنی هستند که می توانند در سازه های بلند مرتبه عملکرد لرزه ای مناسبی نسبت به مدلهای گذشته فراهم آورند. از جهت دیگر در سازه های هگزاگرید، ساختار شش ضلعی بکار رفته کاهش ستونهای میانی و ایجاد دید ۳۶۰ درجه ظرفیتهای چشم نوازی را ایجاد کرده است. در این پژوهش سه سازه ی هگزاگرید قائم، هگزاگرید افقی و دیاگرید ۳۰ طبقه ی فولادی با هسته ی مرکزی بتنی تحت اثر زلزله های میدان دور و میدان نزدیک مقایسه شده اند. تحلیل لرزه ای به روش تاریخچه ی زمانی خطی و با کمک نرم افزار ETABS۲۰۱۶ انجام شده است. نتایج نشان میدهد، میانگین جابجایی حداکثر بام سازه ها، در زلزله های میدان نزدیک توسط سازه دیاگریدی و در زلزله های میدان دور توسط هگزاگرید عمودی کاهش بیشتری داشته است و در مواجهه با زلزله هایی با پیک قوی تر مانند طبس، سازه ی دیاگریدی عملکرد بهتری دارد به طو کلی میانگین دریفت سازه ی دیاگریدی، در زلزله های میدان نزدیک، حدود ۳۸ درصد نسبت به هگزاگرید افقی و ۳۰ درصد نسبت به هگزاگرید قائم کاهش داشته و در زلزله های میدان دور، هگزاگرید قائم نسبت به هگزاگرید افقی حدود ۴ درصد و نسبت به دیاگرید حدود ۷ درصد کاهش را نشان میدهد.

کلیدواژه ها:

دیاگرید ، هگزاگرید ، قائم ، هگزاگرید ، افقی ، هسته ی مرکزی بتنی ، پاسخ لرزه ای