بررسی عوامل موثر بر ریزش شیروانی باغمیشه واقع در دامنه های شمالی تبریز

افزایش شهرنشینی و توسعه ساخت و ساز در مناطق شیبدار چالشهای مهمی در زمینه پایداری شیروانیها ایجاد کرده است. شناخت عوامل موثر بر ریزش شیروانیها و تعیین پارامترهای بحرانی آنها از اهمیت ویژه ای برخوردار است این عوامل به دو دسته طبیعی هوازدگی، بارندگی، زلزله یخبندان فرسایش و زمین شناسی و انسانی خاکبرداری و خاکریزی، تخلیه، آب، ساخت و ساز و لرزش) تقسیم میشوند. این مقاله دو رویکرد اصلی را برای تخمین پارامترهای شیروانی مورد مقایسه قرار میدهد: روش تحلیل برگشتی و روش احتمالاتی. روش تحلیل برگشتی بر اساس شرایط گسیختگی رخ داده مقادیر پارامترهای مقاومتی را تخمین میزند؛ در حالی که روش احتمالاتی با در نظر گرفتن عدم قطعیت ها در پارامترهای خاک، هندسه و بارگذاری ارزیابی احتمالی از پایداری ارائه کرده و پایداری شیروانی را کمی می کند هدف این مقاله استفاده از پارامترهای حاصل از تحلیل برگشتی به عنوان ورودی برای تحلیل احتمالاتی است. در این راستا تعیین توزیع مناسب برای مدل سازی پراکندگی دادههای به دست آمده از تحلیل برگشتی، از اهمیت ویژه ای برخوردار میباشد این رویکرد در مطالعه موردی شیروانی باغمیشه تبریز که در شهریور ۱۳۹۸ ریزش کرد، بررسی شده است. نتایج نشان میدهند که برخلاف تحلیل برگشتی که مقادیر قطعی ارائه میدهد روش احتمالاتی ارزیابی جامع تری از گسیختگی شیروانی را در قالب احتمال گسیختگی و شاخص قابلیت اطمینان فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

ریزش شیروانی ، پایداری شیروانی ، تحلیل برگشتی ، روشهای احتمالاتی ، باغمیشه تبریز