بررسی عددی تاثیر موقعیت لایهی ضعیف بر عملکرد سیستم پیهای رادیه-شمع

در ساختمانهای بلند یکی از راهکارهای مناسب جهت کنترل نشست و افزایش ظرفیت باربری استفاده از شالوده رادیه شمع است. در ارتباط با شالوده رادیه شمع، معمولا نوک شمع ها در لایه قوی قرار می گیرند. پژوهش حاضر به بررسی رفتار شالوده رادیه-شمع تحت تاثیر یک لایه ضعیف در زیر نوک شمع با استفاده از مدلسازی عددی پرداخته که هدف آن ارزیابی تاثیر محل قرارگیری یک لایه ضعیف در فواصل مختلف از نوک شمع بر رفتار و نشست سازه می باشد. نتایج مدلسازی عددی پژوهش حاضر نشان داد، وجود لایه ضعیف سبب کاهش پایداری شمع ها می گردد. همچنین با نزدیک شدن لایه ضعیف به زیر نوک شمع میزان نشست افزایش می یابد. تغییر در پارامترهای خاک میزان نشست را تغییر می دهد که سهم مدول الاستیسیته خاک بیشتر از زاویه اصطکاک داخلی است. با افزایش مدول الاستیسیته خاک میزان نشست تا مقدار ۳۰% کاهش می یابد و با کاهش زاویه اصطکاک داخلی خاک این میزان به ۱۲ میرسد. کاهش طول شمع ها سبب افزایش نشست در مجموعه می گردد. همچنین وجود لایه ضعیف در نزدیکی نوک شمع ها تاثیر چشم گیری در ناپایداری و در نهایت گسیختگی دارد که باید بدان توجه ویژه ای نمود.

کلیدواژه ها:

شالوده رادیه شمع ، مدلسازی عددی ، لایه خاک ضعیف ، نشست