مطالعه پارامتریک زوال سختی ساختمان پس از ورود به محدوده تشدید تحت زلزله های حوزه نزدیک پالسگونه با در نظر گرفتن اثر اندرکنش خاک-سازه

در این پژوهش، اثر توامان پدیده تشدید و اندرکنش خاک – سازه (SSI) بر زوال سختی ساختمان در معرض زلزله های حوزه نزدیک پالس گونه مورد بررسی قرار گرفته است. با بهره گیری از مدل معادل-جرم-فنر و در نظر گرفتن اندرکنش دینامیکی خاک و سازه از طریق فنرهای وینکلر، مجموعا ۷۰۴ تحلیل تاریخچه زمانی خطی و غیرخطی انجام شد. رکوردهای ورودی پالسهای سرعت اصلاح شده بر پایه تابع گابور هستند که ویژگیهایی همچون پریود غالب مشخصه نوسانی و زاویه فاز را دربر میگیرند. نتایج حاصل از پژوهش نشان میدهد که کاهش سختی بیش از ۱۰ درصد آغاز (زوال) وابستگی معناداری به ویژگیهای پالس و نوع خاک ساختگاه دارد. به طور خاص، پریود وقوع تشدید سازه در خاک نرم و بسیار نرم نسبت به خاک سخت کاهش مییابد و زوال سختی در مدت زمان بیشتری رخ میدهد، همچنین استفاده از ادوات کنترل کننده لرزه ای، نه تنها پریود وقوع تشدید را تغییر میدهد بلکه زمان ورود سازه به ناحیه رفتار غیرخطی را نیز به تاخیر می اندازد. یافته های این تحقیق می تواند در ارزیابی آسیب پذیری لرزه ای و بهینه سازی طراحی ساختمانها در مناطق مستعد زلزله های حوزه نزدیک مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اندرکنش خاک و سازه ، پدیده تشدید ، زوال ، سختی ، زلزله حوزه نزدیک ، تحلیل تاریخچه زمانی ، غیرخطی