چگونه توانستم استرس و اضطراب هدی را کاهش و آن را برطرف سازم

یکی از اساسی ترین مشکلات برخی از دانش آموزان داشتن اضطراب می باشد. اضطراب از نظر روان پزشکی یعنی ناآرامی، هراس و ترس ناخوشایند یا احساس خطر قریب الوقوع که منبع آن قابل شناختن نیست. تظاهرات اضطراب در رفتار کودکان بخصوص در موقعیت هایی چون امتحان، نقاشی کردن، بازی، محبت کردن در جمع، ماندن در مدرسه می توان مشاهده و سنجش کرد. اتفاقا در سال تحصیلی اخیر خود من با چنین شرایطی در یکی از دانش آموزانم به نام هدی مواجه شدم. او در صحبت کردن بین جمع دچار اضطراب می شد. و در کل اصلا آرام و قرار نداشت و در فعالیت های کلاسی نمی توانست پیش قدم شود. این عامل باعث شد که من این مشکل را پی گیری نمایم. و تا حد امکان در رفع آن تلاش کنم. پس از بررسی دریافتم که یکی از مهم ترین علت اضطراب این دانش آموز وابستگی به خانواده و مخصوصا پدر و ترس و هراس از کلاس و مدرسه بود. که این امر باعث تشدید اضطراب هدی شده بود. اینجانب با استفاده از روش های تلفیقی همچون ایجاد ارتباط با خانواده ی دانش آموز و صحبت کردن با آنان برای کار کردن بیشتر با هدی در زمینه درسی، استفاده از دانش آموزان قوی برای همیاری با دانش آموز در یادگیری، استفاده از دانش آموزان دیگر برای مطرح کردن سوالات کلاسی از هدی، اجازه ندادن به دانش آموزان دیگر در هنگام پاسخگویی هدی به سوالات اضطراب را در دانش آموز کاهش دهم. نکات کلیدی: دانش آموز، اضطراب، روش های تلفیقی مقدمه دوران کودکی، مرحله ای حساس و بنیادین در شکل گیری شخصیت و سلامت روان افراد است. در این دوره، کودکان به سرعت در حال یادگیری، رشد و سازگاری با دنیای اطراف خود هستند. با این حال، این دوران پر از چالش ها و فشارهای مختلفی نیز هست که می تواند بر سلامت روان آن ها تاثیر منفی بگذارد. استرس و اضطراب، که اغلب به عنوان پدیده هایی مختص بزرگسالان در نظر گرفته می شوند، امروزه به طور فزاینده ای در میان کودکان نیز مشاهده می شوند. این پدیده ها می توانند ناشی از عوامل مختلفی باشند، از جمله فشارهای تحصیلی، مشکلات خانوادگی، روابط با همسالان، تغییرات در محیط زندگی، و حتی تاثیرات رسانه ای. تجربه استرس و اضطراب در دوران کودکی می تواند منجر به مشکلات رفتاری، مشکلات تحصیلی، کاهش اعتماد به نفس، و حتی مشکلات جسمی شود. بنابراین، توجه به سلامت روان کودکان و ارائه حمایت های لازم برای مقابله با استرس و اضطراب، از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. کودکان، با وجود سن کم، دارای توانایی های بالقوه ای برای مقابله با چالش ها هستند. آن ها می توانند با کمک والدین، معلمان، و سایر افراد متخصص، مهارت های لازم برای مدیریت استرس و اضطراب را یاد بگیرند و به افراد شاد و موفقی تبدیل شوند. مهم است که به کودکان گوش دهیم، به احساسات آن ها احترام بگذاریم، و فضایی امن و حمایتی برای آن ها فراهم کنیم تا بتوانند با اطمینان خاطر با مشکلات خود روبرو شوند. همچنین، آموزش مهارت های زندگی، تشویق به فعالیت های بدنی و خلاقانه، و ایجاد روابط مثبت با دیگران می تواند به تقویت سلامت روان کودکان کمک کند. رویکردهای مختلفی برای کمک به کودکان در مدیریت استرس و اضطراب وجود دارد. برخی از این رویکردها شامل بازی درمانی، هنردرمانی، موسیقی درمانی، و تکنیک های آرام سازی می شوند. انتخاب رویکرد مناسب بستگی به نیازها، ویژگی ها، و ترجیحات هر کودک دارد. مهم است که رویکردی انتخاب شود که برای کودک جذاب و لذت بخش باشد و به او کمک کند تا احساس بهتری داشته باشد. وراپیفر (۱۳۸۸) در “اصول کنترل استرس” به اهمیت شناسایی منابع استرس و یادگیری تکنیک های مدیریت استرس اشاره می کند. قمی فر (۱۳۸۳) در “روش های هدایت رفتاری نوجوانان و جوانان” به اهمیت آموزش مهارت های حل مسئله و تصمیم گیری اشاره می کند. ساده ای (۱۳۹۰) در “تجربیات تربیتی” به اهمیت استفاده از داستان ها و بازی ها برای آموزش مهارت های زندگی اشاره می کند. این منابع می توانند به والدین و معلمان در درک بهتر چالش های روان شناختی کودکان و ارائه حمایت های لازم کمک کنند. بخشی از رشد کودک، متضمن آموختن و کنترل اضطراب و ترس است، کودکان ترس های بسیاری دارند و ممکن است برخی از آن ها در بزرگسالی هم دچار ترس باشند. اما بسیاری از استرس های و اضطراب های دوران کودکی در اثر گذشت زمان و تجربه از بین می روند و تنها بخشی از آن ها تغییر شکل می دهد و بصورت نیرویی موثر در رفتار درمی آیند. اما ترس و اضطراب به یک مفهوم نیستند، ترس علت و موقعیت مشخص دارد و در اکثر موارد، کاربرد و تاثیر مثبت دارد. مثلا کودکان با وجود ترس می تواند از جان خود حفاظت کنند. اما اضطراب هم کارکرد مثبت دارد و هم کارکرد منفی. یا به عبارت بهتر، احساس اضطراب تا یک جای خاص کارکرد افراد را بهتر می کند و از یک جایی به بعد، افزایش اضطراب باعث افت کارکرد می شود. تفاوت دیگری که اضطراب با ترس دارد این است که علت شفاف و واضحی برای اضطراب نمی توان یافت. اگر چه برای برخی افراد، اضطراب ناشی از موقعیت خاصی است که در آن قرار می گیرند (در یک جمع جدیدی از انسان ها، زمان امتحان هنگام جدایی از خانواده و...) اما در هیچ یک علت بیرونی دلیل قابل استناد و ملموس برای این نگرانی و اضطراب وجود ندارد. بلکه تصور فرد نسبت به این موقعیت ها مثبت نیست. این پژوهش، با تمرکز بر مطالعه موردی یک دانش آموز ابتدایی به نام “هدی”، به بررسی چگونگی کاهش و رفع استرس و اضطراب او می پردازد. هدف اصلی این مطالعه، ارائه یک گزارش جامع و الهام بخش از یک سفر موفقیت آمیز در مدیریت استرس و اضطراب است. در این گزارش، به بررسی عوامل موثر در ایجاد استرس و اضطراب در هدی، مداخلات انجام شده برای کاهش این مشکلات، و نتایج حاصل از این مداخلات پرداخته می شود. همچنین، تلاش می شود تا با ارائه یک تحلیل دقیق و مستند، راهنمایی عملی برای والدین، معلمان، و سایر افرادی که با کودکان در ارتباط هستند، ارائه شود. تعریفی از اضطراب اضطراب عبارت از ترس فرد از نتایج مجهول مربوط به آینده که گاهی تفکر و اعمال گوناگون را به تعویق می اندازد و یا از دیدگاهی دیگر می توان گفت که اضطراب شامل احساس عدم اطمینان درماندگی و

کلیدواژه ها:

دانش آموز ، اضطراب ، روش های تلفیقی