چگونه توانستم مشکل انزوا طلبی و گوشه گیری یکی از دانش آموزانم را برطرف نمایم؟

یکی از مشکلات انسان کم رویی و انزوا طلبی است که فرد را بشدت آزار میدهد و اگر درمان نشود نوجوان را به عدم اعتماد، افسردگی و اضطراب سوق خواهد داد. گوشه گیری از نظر لغوی به معنای کناره گرفتن از جمع و عزلت گزیدن است، البته هر نوع کناره گیری را نمی توان گوشه گیری در نظر گرفت چرا که گاهی انسان دوست دارد تنها باشد تا به خودشناسی و حل مشکلات زندگی بپردازد. گوشه گیری زمانی به بیماری تبدیل می شود که فرد از آمیزش با جمع و همنوعان بیزار باشد. هدف پژوهش حاضر حل مشکل گوشه گیری ستاره دانش آموز پایه اول است. روش پژوهش مشارکتی است. در این پژوهش ضمن بررسی ساختار درونی، فیزیکی و بیرونی موقعیت مدرسه – بررسی مشکلات و موانع مربوط به آن - با همکاری عوامل انسانی مدرسه و افراد متخصص به توضیح اقدام پژوهی خود در بهبود گوشه گیری این دانش آموز پرداخته ام. ابزار گردآوری اطلاعات شامل مصاحبه، مشاهده، پرسشنامه و مراجعه به اسناد و مدارک می باشد. بر اساس اطلاعات مشخص شد گوشه گیری این دانش آموز ناشی از جدایی والدینش می باشد و من به عنوان معلم راهکارهایی مناسب با توجه به اطلاعاتی که در کتابها، تحقیقات در این زمینه و استفاده از تجربیات شخصی خود و همکاران در پی رفع ناامنی، ترس، اختلالات رفتاری و اخلاقی او بر آمدم و مشکل انزوا طلبی او را تا حد قابل توجهی کاهش دادیم.

کلیدواژه ها:

گوشه گیری ، انزوا طلبی ، علل گوشه گیری و اختلالات رفتاری