ورزش شهروندی و سالمندی فعال: مروری بر شواهد و رویکردهای پایدار در ارتقای سلامت

روند رو به رشد سالمندی جمعیت جهانی ضرورت توجه به رویکردهای نوین در ارتقای سلامت جسمانی، روانی و اجتماعی سالمندان را دوچندان کرده است. در این بین ورزش شهروندی به عنوان یک راهبرد مشارکتی و پایدار می تواند ضمن ارتقای سطح فعالیت بدنی موجب کیفیت زندگی و تعاملات اجتماعی سالمندان نیز باشد. هدف: این مقاله با هدف مرور نظام مند شواهد موجود پیرامون نقش ورزش شهروندی در ارتقای سالمندی فعال و بررسی مکانیسم ها، فرصت ها و چالش های آن در بستر توسعه پایدار تدوین شده است. روش تحقیق: جستجوی نظام مند مقالات منتشر شده در پایگاه های داده Web of Science، Scopus، PubMed، Embase و CINAHL بین سال های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ انجام شد. معیار ورود شامل مطالعاتی بود که به مداخلات ورزشی در سالمندان با تمرکز بر فعالیت های مشارکتی محیط شهری سالم و مداخلات بررسی دیجیتال پرداخته بودند. یافته ها: بررسی مقالات نشان داد ورزش شهروندی و برنامه های مبتنی بر مشارکت اجتماعی، به طور معناداری به بهبود سلامت قلبی-عروقی، پیشگیری از تحلیل عضلات با افزایش سن، کاهش علائم افسردگی و ارتقای کیفیت زندگی سالمندان کمک می کنند. همچنین مداخلات دیجیتال و فناوری های پوشیدنی به عنوان ابزار های نوین در تسهیل فعالیت بدنی سالمندان موثر گزارش شده اند. با این حال چالش هایی مانند نابرابری در دسترسی به فضاهای شهری سالم، تفاوت های فرهنگی-اجتماعی و ملاحظات اخلاقی در استفاده از فناوری های نظارتی وجود دارد. نتیجه گیری: نتایج بیانگر این مهم بود که ورزش شهروندی می تواند به عنوان یک راهبرد پایدار برای ارتقای سلامت جسمی، روانی و اجتماعی سالمندان در بستر شهری مطرح شود. موفقیت این رویکرد مستلزم همکاری چندبخشی میان سیاست گذاران، متخصصان علوم ورزشی، کارشناسان سلامت و خود سالمندان است. سرمایه گذاری در این حوزه نه تنها یک ضرورت بهداشتی بلکه یک اقدام اجتماعی و انسانی برای ایجاد جامعه ای سالمتر و همدلتر محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

فعالیت ، بدنی ، کیفیت زندگی ، سالمندان