تحلیل عددی و مطالعه آزمایشگاهی اثر نوع قیر و درصد فضای خالی بر رفتار شکست مخلوطهای بتن آسفالتی

ترک خوردگی در روسازی های آسفالتی به عنوان یکی از مهمترین معضلات نگهداری و بهره برداری از راه ها شناخته می شود. پدیده شکست ناشی از بارگذاری ترافیکی و شرایط محیطی به ویژه در مناطق سردسیر موجب کاهش دوام و افزایش هزینه های نگهداری می گردد. در این پژوهش به منظور بررسی رفتار شکست مخلوط های آسفالتی، نمونه های نیم دایره ای ترک دار (SCB) تحت بارگذاری سه نقطه ای یکنواخت مورد آزمایش قرار گرفتند. مصالح سنگی با دانه بندی پیوسته و دو نوع قیر ۶۰-۷۰ و ۸۵-۱۰۰ به کار گرفته شدند. اثر پارامترهایی چون ضخامت نمونه، درصد فضای خالی و دماهای آزمایش بر چقرمگی شکست مود بازشدگی مطالعه شد. نتایج نشان داد که با افزایش ضخامت، نمونه ها مقاومت شکست به میزان ۱.۱ تا ۱.۴ برابر افزایش یافت. همچنین کاهش فضای خالی از ۷% به ۳% موجب بهبود مقاومت شکست تا حدود ۱.۵ برابر شد. از سوی دیگر، کاهش دمای آزمایش سبب افزایش مقاومت شکست در هر دو نوع قیر گردید. مقایسه دو نوع قیر بیانگر آن بود که قیر ۱۰۰-۸۵ عملکرد بهتری در دماهای پایین داشته و برای مناطق سردسیر گزینه مناسب تری محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

مخلوط آسفالتی ، مکانیک شکست ، چقرمگی شکست ، آزمایش ، SCB ، اثر دما ، اثر درصد فضای خالی