خصوصیات رئولوژیکی و مکانیکی مخلوطهای آسفالتی حاوی بایو روغن های برپایه چوب

رشد جمعیت جهانی توسعه صنعتی و گسترش زیرساختهای جاده ای، نیاز به رویکردهای پایدار در صنعت ساخت وساز را بیش از پیش ضروری کرده است. مصرف فزاینده قیر و نفت خام غیرقابل تجدید، فشار اقتصادی و زیست محیطی قابل توجهی بر منابع محدود زمین وارد می کند و تهدیدی برای رفاه نسلهای آینده به شمار می رود. قیر به دلیل ویژگیهایی مانند دوام، قابلیت بازیافت و عملکرد مطلوب در روسازیهای انعطاف پذیر یکی از پرکاربردترین مصالح در ساخت جاده هاست. در این راستا، جایگزینی بخشی از قیر با مواد تجدیدپذیر مانند بایوقیرها که از نظر اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی مزایای قابل توجهی دارد، به یک اولویت تبدیل شده است. در سالهای اخیر استفاده از بایوقیرهای تولید شده از زیست توده ها، به ویژه ضایعات چوبی، به طور چشمگیری افزایش یافته است. این پژوهش به بررسی جامع عملکرد بایوقیرهای مشتق شده از زیست توده های چوبی می پردازد و جنبه های کلیدی شامل، خصوصیات رئولوژیکی و رفتار مخلوطهای آسفالتی حاوی بایوقیرهای برپایه چوب را تحلیل می کند. همچنین مکانیسم های پیرشدگی این مواد و راهکارهای بهبود عملکرد آنها مورد ارزیابی قرار گرفته است. این مطالعه پتانسیل این ماده را به عنوان جایگزینی پایدار در صنعت روسازی برجسته می کند و دیدگاه جامعی برای توسعه و بهینه سازی آن ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

روسازی آسفالتی ، دوست دار محیط زیست ، بایوقیر ، خصوصیات رئولوژیکی ، خصوصیات مکانیکی