تحلیل تجربی رابطه درجه نفوذ و نرخ تغییرات خزشی قیر عملکردی

صنعت راهسازی به عنوان یکی از زیربناهای اصلی توسعه زیرساخت های هر کشور، به کیفیت و عملکرد مصالح، به ویژه قیر، وابستگی مستقیم دارد. انتخاب قیر مناسب که با توجه به شرایط اقلیمی، نوع ترافیک و فناوری های روز صورت می گیرد، تاثیر مستقیمی بر دوام، ایمنی و کاهش هزینه های نگهداری جاده ها دارد. در این پژوهش، دو نوع قیر عملکردی ۲۲-۶۴ و ۱۰-۷۰ تولید شرکت عایق اصفهان، مطابق با استانداردهای INSO ۱۲۵۰۵ و ۳-۱۲۵۰۵ مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که آزمون نفوذپذیری به تنهایی شاخص دقیقی برای ارزیابی عملکرد قیر نبوده و نمی تواند معیار کافی جهت کنترل کیفیت در شرایط واقعی باشد. در مقابل، آزمونهای رئولوژیکی، خصوصا BBR، با دقت بالاتری رفتار قیر در دماهای پایین را تبیین می کنند و انطباق نمونه ها با الزامات استاندارد عملکردی را تضمین می نمایند. بر این اساس، حرکت از آزمونهای سنتی به سمت رویکردهای مبتنی بر عملکرد، پیش شرط دستیابی به روسازی های بادوام و اقتصادی خواهد بود.

کلیدواژه ها:

شاخص عملکردی ، قیر ، درجه نفوذ پذیری ، رئومتر تیرچه خمشی ، رفتار رئولوژی ، شیار شدگی