تحلیل اثر افزودنیهای آسفالتی بر کارایی انتقال توان بیسیم از زیرساخت روسازی به خودروهای برقی

حمل و نقل جاده ای به عنوان یکی از سیستم های رایج جهانی با به کارگیری سوخت های فسیلی موجب گسترش آلودگی هوا و افزایش گازهای گلخانه ای به ویژه دی اکسید کربن شده است. استفاده از خودروهای برقی بیش از پیش افزایش یافته است زیرا پیش بینی می شود جایگزینی سیستم حمل و نقل برقی بتواند از گرمایش جهانی و آثار زیست محیطی مخرب آن جلوگیری کند. با این حال چالش هایی همچون زمان طولانی شارژ باتری و هزینه بالای اولیه همچنان از موانع اصلی توسعه خودروهای برقی به شمار می آیند. یکی از راهکارهای نوین برای حل این مشکلات فناوری انتقال توان القایی از لایه های روسازی است. این فناوری با ایجاد میدان مغناطیسی میان پدهای فرستنده و گیرنده، که در زیر لایه آسفالت و زیر خودرو نصب می شوند، امکان شارژ خودروهای برقی را هم در حال سکون و هم در حین حرکت فراهم می آورد بدون اینکه نیازی به اتصال کابل باشد. برای افزایش کارایی این فناوری و بهبود رسانایی مغناطیسی، آسفالت استفاده از افزودنیهای خاص توصیه می شود. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر افزودنی های مختلف بر رسانایی مخلوط های آسفالتی و افزایش بازده فناوری انتقال توان القایی است. در این راستا، ۱۰ دال شامل ۹ طرح آسفالتی اصلاح شده به همراه نمونه شاهد، با درصدهای مختلف از انواع منتخب از افزودنی ها شامل پودر فریت، پودر گرافیت، کربن سیاه، بیوچار، الیاف فولادی، پودر آهن ضایعاتی، براده آهن ضایعاتی، براده آلومینیوم تهیه شد و عملکرد آن ها در مقایسه با نمونه شاهد از طریق آزمایش IPT ارزیابی گردید. نتایج نشان داد که افزودنی های پودر فریت با بازده (۹۵.۲۳)، پودر گرافیت با بازده (۹۵.۰۴) و بیوچار با بازده (۹۴.۷۲) موجب بهبود قابل توجه بازده IPT در مقایسه با نمونه های آسفالتی معمولی شدند. با توجه به آزمایش های انجام شده در این تحقیق مشخص گردید که پودر فریت با بازده (۹۵.۲۳) نسبت به سایر افزودنی ها تاثیر بیشتری در بهبود انتقال توان القایی مخلوط آسفالت دارد.

کلیدواژه ها:

روسازی ، آسفالتی ، شارژ بیسیم ، انتقال توان بیسیم ، خودرو برقی