مدل سازی و بررسی گسترش ترک در محل اتصال تعریض جاده (مطالعه موردی پروژه محور جلفا کلاله)

تعریض جاده ها به منظور افزایش ظرفیت عبور و بهبود، ایمنی همواره با مشکلاتی همچون ترک خوردگی و خرابی در محل اتصال بخش جدید و قدیم روسازی مواجه است. این آسیب ها عمدتا ناشی از تفاوت در مصالح و ضخامت لایه ها، نشست، نامتوازن ضعف زهکشی و تمرکز تنش در محل درز می باشند. در این پژوهش، با استفاده از آزمایش غیرمخرب سقوط وزن (FWD) ظرفیت باربری محور جلفا کلاله بررسی شد که نتایج آن نشان دهنده ضعف سازه ای به دلیل وجود لایه های خاکی فاقد مشخصات فنی و نبود لایه های اساس و زیر اساس استاندارد است. همچنین مدل سازی عددی با روش اجزای محدود در نرم افزار ANSYS انجام شد و بارگذاری معادل آیین نامه ای در دو حالت بارگذاری مستقیم بر روی درز و بارگذاری در طرفین درز شبیه سازی گردید. نتایج تحلیل نشان داد تمرکز تنش در محل اتصال علت اصلی گسترش ترک ها بوده و در شرایط ترافیکی سنگین تشدید می شود. بر این اساس مقاوم سازی محل اتصال ضروری است و به عنوان راهکارهای بهسازی می توان به استفاده از ژئوگرید و افزودنی های تثبیت کننده، اعمال طول مهاری مناسب در لایه ها و تقویت سیستم زهکشی مسیر اشاره کرد که موجب بهبود عملکرد و افزایش عمر بهره برداری روسازی در پروژه های تعریض خواهد شد.

کلیدواژه ها:

تعریض جاده ، ترک های بازتابی ، ظرفیت باربری روسازی ، روش اجزای محدود