بررسی خصوصیات قیرهای پلیمری اصلاح شده با گریدهای مختلف پلی اتیلن پرچگال HDPE

انتخاب نوع پلیمر با ساختار معین جهت تهیه قیر پلیمری اصلاح شده با خواص مطلوب یکی از مهمترین چالشهای پژوهشی می باشد زیرا عملکرد قیر در روسازی به ویژه در شرایط آب و هوایی گرم و ترافیکی سنگین باید ارتقا یابد. در این پژوهش انواع مختلفی از پلی اتیلن پرچگال (HDPE) با طول زنجیر متنوع انتخاب و در فرمولاسیون قیر استفاده شد و ویژگی های فیزیکی و رئولوژیکی قیر مورد آنالیز قرار گرفت. برای این منظور نمونه هایی با درصد وزنی پلیمر طی فرایند اختلاط با همزن دور پایین و همزن برشی دور بالا تهیه شد. قیرهای اصلاح شده تحت پیرشده شدگی کوتاه مدت و بلندمدت قرار گرفتند. آنالیز نمونه ها شامل تعیین درجه نفوذ برگشت پذیری، الاستیک کشش پذیری، ویسکومتری چرخشی، رئومتری برشی دینامیکی جهت شیار شدگی در دمای بالا، رئومتری تیرچه خمشی جهت رفتار خزشی و سختی قیر در دمای پایین، تنش خزشی چندگانه و باربرداری (MSCR) و رئومتری در دمای میانی جهت ارزیابی عمر خستگی بودند. نتایج نشان داد با افزایش جرم مولکولی پلی اتیلن اصلاح خواص قیر بهبود می یابد و از طرف دیگر در برخی خواص مورد انتظار قیر اصلاح یافته تغییر حاصل شده است. نتایج نشان داد برای تهیه قیر پلیمری اصلاح شده برای مصارف خاص باید از یک نوع پلی اتیلن با جرم مولکولی معین استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

پلی اتیلن پرچگال ، قیر ، پلیمری اصلاح ، پیرشدگی ، طول زنجیر پلیمر