رهبری مهرورز در مدیریت آموزشی؛ الگوی نوین حکمرانی انسانی در عصر دانایی

در عصری که با فناوری های تحول آفرین و گذار به اقتصاد دانش بنیان تعریف می شود، نظام های آموزشی با چالش های بی سابقه ای در زمینه حکمرانی و رهبری مواجه هستند. این پژوهش با اتکا به روش مرور نظام مند ادبیات، به تبیین و ارائه یک الگوی مفهومی از رهبری مهرورز به عنوان یک رویکرد نوین در حکمرانی انسانی برای مدیریت آموزشی می پردازد. گذار از پارادایم های سنتی رهبری به سمت رویکردهایی که بر مولفه های انسانی نظیر همدلی، تعلق و بهزیستی تاکید دارند، در مواجهه با حاکمیت الگوریتمی و آموزش مبتنی بر داده، یک ضرورت استراتژیک محسوب می شود. یافته های این پژوهش نشان می دهد که رهبری مهرورز از طریق چهار بعد اصلی عمل می کند: ۱) ایجاد فرهنگ تعلق و امنیت روانشناختی، ۲) تقویت نوآوری و اشتراک دانش، ۳) متعادل سازی حکمرانی داده محور با رویکردهای انسان محور، و ۴) زمینه سازی برای شکوفایی معلمان و یادگیرندگان. این مطالعه با تلفیق مفاهیم رهبری مهرورز، حکمرانی آموزشی و الزامات عصر دیجیتال، استدلال می کند که این سبک رهبری صرفا یک انتخاب اخلاقی نیست، بلکه یک مزیت راهبردی برای دستیابی به پایداری، عملکرد بهینه و تحول مثبت در موسسات آموزشی است. الگوی پیشنهادی، پیامدهای نظری و کاربردی مهمی برای مدیران، سیاست گذاران و پژوهشگران حوزه مدیریت آموزشی به همراه دارد و مسیرهای تحقیقاتی آتی را برای آزمون تجربی و توسعه این مدل در بسترهای گوناگون آموزشی روشن می سازد.

کلیدواژه ها:

رهبری مهرورز ، مدیریت آموزشی ، حکمرانی انسانی ، عصر دانایی ، هوش مصنوعی ، مرور نظام مند