تاثیر نوآوری باز و ظرفیت جذب بر عملکرد نوآوری شرکت ها با نقش تعدیل کننده مدل کسب وکار

نوآوری باز به عنوان یک روش موثر برای شرکت های کوچک و متوسط شناخته می شود که به کمک آن می توانند منابع خارجی را جذب کرده و عملکرد نوآوری خود را بهبود بخشند. این مطالعه، بر تاثیر نوآوری باز و ظرفیت جذب بر عملکرد نوآوری شرکت با نقش تعدیل کننده مدل کسب وکار می پردازد. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی است؛ از لحاظ نوع متغیر، کیفی محسوب می شود؛ از نظر زمان، به صورت مقطعی انجام شده و از لحاظ طرح تحقیق، توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی مدیران و کارشناسان شرکت های کوچک و متوسط شهر تهران می باشد. نمونه گیری نیز با توجه به منطق معادلات ساختاری بارکلای و به روش نمونه گیری تصادفی ساده انجام شده است. از این جامعه، تمامی مدیران و کارشناسان با سابقه بالای ۳ سال و تحصیلات کارشناسی به بالا به تعداد ۲۲۰ نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شد که در نهایت بعد از غربالگری پرسشنامه ها تعداد ۲۰۰ نفر به عنوان مبنای تجزیه و تحلیل داده ها قرار گرفتند. در تحلیل داده ها، پایایی مولفه ها ابتدا با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی ارزیابی شد؛ سپس به منظور سنجش کفایت حجم نمونه، شاخص KMO به کار گرفته شد. برای پاسخگویی به سوالات و آزمون فرضیه های پژوهش نیز از تحلیل عاملی تاییدی، بررسی همبستگی و تحلیل مسیر با کمک نرم افزار AMOS بهره برده شد. در نهایت می توان نتیجه گرفت که ظرفیت جذب دانش، با میانجی گری نوآوری باز و اثر تعدیل گر مدل کسب وکار، تاثیر معناداری بر عملکرد شرکت دارد. این پژوهش دیدگاه جامع تری درباره ارتباط میان نوآوری باز و عملکرد نوآوری در شرکت های کوچک و متوسط ارائه می کند. همچنین، این تحقیق نقش میانجی نوآوری باز در بهبود عملکرد نوآوری این شرکت ها را بررسی کرده و به فهم بهتر ما کمک می کند که چرا برخی از شرکت های کوچک و متوسط نسبت به دیگران توانایی بیشتری در بهره گیری موثر از فعالیت های نوآوری باز برای ارتقاء عملکرد نوآورانه خود دارند.

کلیدواژه ها:

نوآوری باز ، ظرفیت جذب ، عملکرد نوآوری ، مدل کسب وکار ، شرکت های کوچک و متوسط