پیش بینی اضطراب سلامت بر اساس شفقت به خود در زنان مطلقه

هدف از پژوهش حاضر بررسی پیش بینی اضطراب سلامت بر اساس شفقت به خود در زنان مطلقه بود. روش تحقیق حاضر توصیفی- همبستگی از نوع مدلسازی معادلات ساختاری و جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی زنان مطلقه شهر کرج در بهار سال ۱۴۰۴ بود. حجم نمونه بر با استفاده از فرمل کوکران ۳۸۴ نفر محاسبه گردید که به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات در این پژوهش شامل سه پرسشنامه اضطراب سلامت سالکوسکیس و وارویک (۲۰۰۲)، ترومای کودکی فرم کوتاه شده برنستاین و همکاران (۲۰۰۳) و شفقت ورزی نف (۱۹۹۳) بود. فرضیات تحقیق با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری و با کمک نرم افزار PLS ۳ موردبررسی قرار گرفتند. بررسی نتایج در کل نشان داد که بین متغیر ترومای کودکی با اضطراب سلامت همبستگی مثبت و با شفقت به خود همبستگی منفی و معنی داری وجود دارد (۰۱/۰p<). همچنین نتایج حاکی از معنی داری اثر غیرمستقیم ترومای کودکی از طریق متغیر شفقت به خود بر اضطراب سلامت می باشد (۰۱/۰p<) و با توجه به شاخص شمول واریانس متغیر شفقت به خود به عنوان متغیر میانجی در رابطه بین ترومای کودکی و اضطراب سلامت مورد تائید قرار گرفتند (VAF>۰.۲۰). لذا وجود ترومای کودکی در زنان مطلقه باعث افزایش میزان اضطراب سلامت آن ها می گردد و شفقت به خود نقش تعدیل کننده در این رابطه دارد.

کلیدواژه ها:

اضطراب سلامت ، شفقت به خود ، زنان مطلقه