از بازی تا ارتباط: بررسی اثر بازی های آموزشی بر مهارت های اجتماعی کودکان دبستان مناطق محروم

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بازی های گروهی بر رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان مناطق محروم انجام شد.روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون _ پس آزمون با گروه کنترل بود.جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه چهارم تا ششم مدارس ابتدایی روستاهای محروم شهرستان سنقروکلیایی در سال تحصیلی ۱۴۰۴_۱۴۰۳ بود که بر اساس پرسشنامه مهارت های اجتماعی گرشام و الیوت(نسخه دانش آموز)تعداد ۳۰ نفر با نمرات پایین تر از میانگین انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش (۱۵نفر) و کنترل(۱۵نفر) تقسیم شدند.گروه آزمایش طی شش جلسه ۶۰ دقیقه ای آموزش مهارت های اجتماعی به شیوه بازی آموزشی را دریافت کرد و گروه کنترل هیچ مداخله ای نداشت.داده ها با استفاده از آزمون t زوجی،t مستقل و تحلیل کوواریانس تحلیل شدند.نتایج نشان داد میانگین نمرات مهارت های اجتماعی در گروه آزمایش پس از مداخله به طور معنا داری افزایش یافت(P<۰.۰۰۱)در حالی که در گروه کنترل تغییر معنا داری مشاهده نشد.همچنین،پس از کنترل اثر پیش آزمون،تفاوت بین دو گروه همچنان معنا دار باقی ماند و اندازه اثر ŋ۲=۰.۷۰۸ نشان دهنده اثر بزرگ مداخله بود.بررسی زیر مقیاس ها(خودکنترلی، ابراز وجود، همدلی و همکاری)نیز حاکی از بهبود معنی دار در تمامی مولفه ها در گروه آزمایش بود.نتایج پژوهش بیانگر اثربخشی بازی های آموزشی گروهی در ارتقا مهارت های اجتماعی دانش آموزان مناطق محروم است.

کلیدواژه ها:

مهارتهای اجتماعی ، بازی های آموزشی ، مناطق محروم