بررسی رابطه حمایت اجتماعی ادراک شده و تاب آوری با امید به زندگی در دانش آموزان دختر

نوجوانی از حساس تر ین و مهمترین ایام زندگی هر فرد است و در شکل گیری شخصیت هر فرد یک دوران مهم و حیاتی به شمار میرود.هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه حمایت اجتماعی ادراک شده و تاب آوری با امید به زندگی سالمندان بود. پژوهش حاضر از نوع مطالعات توصیفی- تحلیلی و همبستگی بود. جامعه آماری را تمامی دانش آموزان دختر پایه مقطع متوسطه دوم مدارس شهرستان گرمی به تعداد ۶۵۰ نفر که در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ مشغول به تحصیل بودند تشکیل دادند و انتخاب نمونه به روش نمونه گیری تصادفی ساده با استفاده از فرمول حجم نمونه کوکران ، به تعداد ۲۴۲ نفر صورت گرفت. به منظور اجرای پرسشنامه حمایت اجتماعی ادراک شده زیمت و همکاران(۱۹۸۸) ، پرسشنامه تاب آوری (یانگ، ۱۹۹۸) و پرسشنامه امید به زندگی میلر و پاورز (۱۹۸۸) در اختیار دانش آموزان قرار گرفت .تحلیل داده های پژوهش با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون وآزمون رگرسیون خطی به کمک نرم افزار spss نسخه ۲۲ در سطح ۰۱/۰ انجام پذیرفت.یافته های پژوهشی نشان داد که حمایت اجتماعی ادراک شده و تاب آوری ۳۹ درصد توانایی پیش بینی امید به زندگی در دانش آموزان را دارند. با توجه به مقادیر بتا حمایت اجتماعی ادراک شده ۴۱/۰ و تاب آوری ۳۹/۰ درصد می توانند تغییرات مربوط به امید به زندگی در دانش آموزان را به صورت معنی داری پیش بینی کند. نتایج این پژوهش حاکی از این است که عامل های حمایت اجتماعی ادراک شده و تاب آوری نقش مهمی در پیش بینی امید به زندگی دانش آموزان دارد.

کلیدواژه ها:

حمایت اجتماعی ادراک شده ، تاب آوری ، امید به زندگی ، دانش آموزان