سنجش کیفیت گزارشگری مالی با استفاده از ویژگی های کیفی اطلاعات حسابداری

هدف: هدف پژوهش حاضر، ارائه شاخصی جهت سنجش کیفیت گزارشگری مالی با استفاده از ویژگی های کیفی اطلاعات حسابداری است.روش: پژوهش حاضر جهت شناسایی اولویت هر یک از ویژگی های کیفی اطلاعات حسابداری از دید استفاده کنندگان گزارش های مالی به منظور طراحی شاخص کیفیت گزارشگری مالی انجام شده است. پژوهش پیش رو از نظر روش، توصیفی از نوع پیمایشی است و از ابزار پرسش نامه برای گردآوری داده ها استفاده شده است. پایایی ترکیبی پرسشنامه از طریق ضریب پایایی ترکیبی و روایی آن نیز، از طریق مقایسه جذر میانگین واریانس استخراج شده هر متغیر با هم بستگی آن متغیر با سایر متغیرها آزمون شده است. نتایج استفاده از تجزیه وتحلیل پاسخ های ۲۳۱ نفر از سرمایه گذاران حرفه ای فعال در نهادهای مالی بازار سرمایه در سال ۱۴۰۲ و با استفاده از روش مدل سازی معادلات ساختاری، حداقل مربعات جزئی به دست آمده است.یافته ها: پس از تجزیه وتحلیل داده ها، در پژوهش وجود ارتباط معنادار بین ویژگی های کیفی مربوط بودن (با ضریب ۰.۵۰۵)، قابل اتکا بودن (با ضریب ۰.۳۰۴)، قابل مقایسه بودن (با ضریب ۰.۰۷۹) و به موقع بودن (با ضریب ۰.۱۰۲) با کیفیت گزارشگری مالی تایید شد و شاخص سنجش کیفیت گزارشگری مالی با استفاده از ضرایب اشاره شده طراحی گردید.نتیجه گیری: یافته های پژوهش نشان می دهد از دید استفاده کنندگان اطلاعات حسابداری، به ترتیب مربوط بودن و قابل اتکا بودن مهم ترین ویژگی کیفی موثر در کیفیت گزارش های مالی شرکت ها بوده و این ظرفیت وجود دارد تا با ارائه برخی از ابعاد اطلاعاتی مانند اطلاعات آینده نگر که از دید استفاده کنندگان حائز اهمیت است سطح کلی کیفیت گزارشگری مالی و کیفیت درک شده توسط کاربران گزارش های مالی را بهبود بخشید.دانش افزایی: این پژوهش به عملیاتی سازی مفاهیم مندرج در فصل دوم چارچوب مفهومی استانداردهای حسابداری ایران و درک اهمیت هر یک از ویژگی های کیفی در اندازه گیری کیفیت گزارشگری مالی براساس نظام اولویت بندی استفاده کنندگان از گزارش های مالی کمک می نماید.

کلیدواژه ها:

کیفیت گزارشگری مالی ، ویژگی های کیفی اطلاعات حسابداری ، سودمندی اطلاعات حسابداری