نقش ورزش در تقویت شمول اجتماعی زنان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش ورزش در تقویت شمول اجتماعی زنان انجام شد. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش، کیفی و توصیفی بود. جامعه آماری تحقیق شامل خبرگان و مدیران حوزه ورزش بود که از میان آن ها، ۱۶ نفر با استفاده از روش های نمونه گیری هدفمند قضاوتی و گلوله برفی و با در نظر گرفتن معیارهای خبرگی، به عنوان نمونه انتخاب شدند. این پژوهش در دو مرحله متوالی انجام شد: در مرحله نخست، داده های کیفی با استفاده از مصاحبه نیمه ساختار یافته با خبرگان گردآوری شد. سپس با بهره گیری از روش تحلیل محتوای کیفی، داده ها کدگذاری و دسته بندی شدند. از این طریق، ابعاد، مولفه ها و شاخص های مدل نقش ورزش در تقویت شمول اجتماعی زنان شناسایی شدند؛ در مرحله دوم، با استفاده از نتایج به دست آمده از بخش کیفی، پرسشنامه ای برای ارزیابی عناصر تشکیل دهنده مدل مفهومی طراحی شد. این پرسشنامه بر پایه مدل سازی ساختاری-تفسیری تدوین شد و خبرگان مدیریت ورزشی تکمیل کردند. سپس داده های حاصل با استفاده از نرم افزار «میک مک» تجزیه و تحلیل شدند. خروجی این تحلیل منجر به شناسایی متغیرهای مستقل و وابسته و سطح بندی آن ها براساس میزان تاثیرگذاری و تاثیرپذیری شد. نتایج تحلیل محتوای کیفی نشان داد، مدل نقش ورزش در تقویت شمول اجتماعی زنان در قالب ۸ مقوله کلی، ۲۵ مقوله فرعی و ۲۵۱ مفهوم احصا شد. یافته ها نشان می دهد  عوامل «استفاده از زیرساخت ها و امکانات ورزشی»، «آموزش و توانمندسازی» و «حمایت مالی و منابع اقتصادی» دارای قدرت نفوذ بالایی هستند. همچنین مقولاتی نظیر «رسانه ها و پوشش اجتماعی»، «مدیریت و رهبری» و «فرهنگ سازی و آموزش عمومی» دارای قدرت وابستگی بالا هستند. «برگزاری و ترویج مسابقات ورزشی زنان» و «پذیرش اجتماعی و مشارکت» نیز هر دو قدرت نفوذ و وابستگی بالایی دارند.

کلیدواژه ها:

شمول اجتماعی ، ورزش زنان ، سیاست گذاری ها