بررسی اثر غلظت سوبسترا استات سدیم و میزان اکسیژن دهی بر ولتاژ سیستم و رفع آلایندگی در پیل سوختی میکروبی_گیاهی

با افزایش روزافزون جمعیت جهان، نیاز صنعت به تامین انرژی و یافتن راهکارهای تامین انرژی از منابع تجدیدپذیر و همچنین توجه به ماهیت منابع انرژی تجدیدپذیر اعم از مدیریت آلایندگی و کاهش گازهای گلخانه ای از اهمیت فراوانی برخوردار است. سیستم پیل سوختی میکروبی-گیاهی همانند پیل سوختی میکروبی با تجزیه مواد آلی موجود در محفظه آندی توانایی تولید انرژی الکتریسیته از مواد آلی را دارا می باشد. سیستم پیل سوختی میکروبی-گیاهی مورد تحقیق در این پژوهش، سیستمی نوپا است که می تواند در راستای محقق نمودن اهداف توسعه پایدار به کار گرفته شود. این سیستم به کمک ریزسازواره های موجود در محفظه آندی، مواد کربوهیدراتی، که به وسیله ریشه گیاه و یا مواد آلی دیگر در محیط کشت گیاه قرار می گیرند، را تجزیه کرده و تولید انرژی الکتریسیته می نماید. در این پژوهش پیل های سوختی میکروبی-گیاهی با به کارگیری گیاه سیپروس و همچنین ریزسازواره های شوانیلا آنودینس طراحی و راه اندازی شد و تاثیرات دو پارامتر میزان اکسیژن دهی به محفظه کاتدی و میزان تلقیح سوبسترای استات سدیم به محفظه آندی بر ولتاژ خروجی پیل مورد آزمایش و بررسی قرار گرفت. همچنین میزان رفع آلایندگی بستر نیم پیل آندی به کمک اندازه گیری اکسیژن خواهی شیمیایی و بیولوژیکی گزارش گردید. در بهینه ترین حالت این پارامترها، ولتاژ mV۲۹۰ و میزان رفع آلایندگی ۹۰ درصد به ثبت رسید.

کلیدواژه ها:

انرژی تجدیدپزیر ، باکتری شوانیلا آنودینس ، گیاه پالایی ، گیاه سیپروس