سبک شناسی منطقه ای کوفی شرقی: صفات قلم کوفی در قرآن وقفی ابوالقاسم سیمجور منسوب به نیشابور (پیش از ۳۸۳ق)

در کتابخانه آستان قدس رضوی چهارپاره از یک قرآن ده پاره پوستی نگهداری می شود که آن را ابوالقاسم سیمجور، آخرین امیر خاندان سیمجوری و حاکم نیشابور، در سال ۳۸۳ق، بر حرم امام رضا (ع) وقف کرده است. به سبب کم بودن نسخ رقم دار از سده چهارم هجری، بررسی صفات هنری این نسخه به منزله مقدمه ای بر شناخت کتابت و کتاب آرایی قرآن سده چهارم در خراسان اهمیتی وافر دارد. در این نوشتار ضمن معرفی اجزای به جا مانده این نسخه در کتابخانه و موزه قرآن آستان قدس رضوی خط و تذهیب آن وارسی و ارتباطش با دیگر آثار این دوره مطالعه می شود. نتایج تحقیق نشان می دهد خط و تذهیب این نسخه به آثار هنرمندان کتابت خانه غزنویان شباهت زیادی دارد؛ از این رو این نسخه نکات تازه ای از شکل گیری سبک غزنوی به دست می دهد. به علاوه از آنجا که سبک غزنوی ریشه در کار وراقان نیشابور داشته، و نیز ابوالقاسم سیمجور، مدتی در مقام حاکم در نیشابور مستقر بود محل تولید این نسخه شهر نیشابور حدس زده می شود.

کلیدواژه ها:

قرآن نویسی ، قلم کوفی ، ابوالقاسم سیمجور ، خوشنویسی ، تذهیب ، سامانیان