آنالیز الگوی رگ زایی در دیسک بین مهره ای بیماران کمردرد مزمن

دیسک بین مهره ای به عنوان ساختاری حیاتی در ستون فقرات، در حالت طبیعی فاقد شبکه عروقی است؛ با این حال، در شرایط دژنراسیون و کمردرد مزمن، نفوذ عروق جدید (رگ زایی) به دیسک مشاهده می شود که با شدت درد و محدودیت عملکردی ارتباط دارد. این مطالعه با هدف بررسی الگوی رگ زایی در دیسک بین مهره ای بیماران مبتلا به کمردرد مزمن و تعیین ارتباط آن با شدت درد و عوامل بیوشیمیایی انجام شد. روش تحقیق به صورت توصیفی–تحلیلی و مقطعی بود و داده ها از سه منبع اصلی جمع آوری شدند: اطلاعات بالینی و پرسش نامه های درد، تصویربرداری MRI و DCE-MRI، و نمونه های بافت شناسی دیسک همراه با تحلیل مولکولی VEGF و سیتوکین های التهابی (IL-۱ و TNF-α). تحلیل داده ها نشان داد که تراکم و عمق نفوذ رگ های جدید به لایه های داخلی حلقه فیبروزی و نزدیکی هسته پالپوزا با شدت درد و محدودیت عملکردی بیماران همبستگی مثبت و معنادار دارد. همچنین، افزایش بیان VEGF و سیتوکین های التهابی با میزان رگ زایی ارتباط داشت و نشان دهنده نقش فعال فرآیندهای بیوشیمیایی در تحریک نفوذ عروق و رشته های عصبی دردزا بود. این یافته ها اهمیت بررسی الگوی رگ زایی برای پیش بینی شدت کمردرد و برنامه ریزی درمان های هدفمند را برجسته می کنند. مطالعات آینده باید بر تحلیل طولی رگ زایی، مسیرهای مولکولی و توسعه درمان های ضد رگ زایی و ضدالتهابی تمرکز کنند تا کیفیت زندگی بیماران بهبود یابد.