ابتلاء و امتحان الهی در نهج البلاغه

عالم محضر خداست و محل آزمایش و ابتلاء انسان هاست. خداوند انسان ها را آفرید تا آنها را در صحنه هستی در بوته آزمایش و امتحان قرار دهد. تمام آنچه خداوند خلقت کرد مانند نباتات، جمادات حتی فرشتگان و انبیاءالهی همگی در معرض آزمایش الهی قرار دارند. این امتحان برای اولیاء الهی بسیار سخت تر از دیگر انسان هاست و کسانی که بتوانند در این امتحان سربلند بیرون آیند، بهشت جاودان پاداش آنهاست. وسائل آزمایش الهی در دنیا عبارتند از: مال، فرزند، همسر و فتنه های اجتماعی و نعمت و نقمت و دنیا. نهج البلاغه شریف کلای مولای متقیان علی (ع) مملو از جملات ارزشمندی است که انسان ها را از نزدیکی و وابستگی به نعمت های زودگذر دنیا برحذر داشته و به سوی تقوای الهی و پرستش خدای یگانه و اعتقاد راسخ به او رهنمون می کند. این نکات ارزشمند سرلوحه زندگی انسان های خردمندی است که متاع قلیل دنیا را با نعمت های جاودانه آخرت معامله نمی کنند و همیشه در تب و تاب بندگی خالصانه او هستند.

کلیدواژه ها:

نهج البلاغه ، امام علی (ع) ، ابتلا و امتحان ، انسان.