اقدام پژوهی :چگونه توانستم دانش آموزانم را نمازخوان کنم و آنان را به این فریضه الهی علاقه مند سازم؟

نماز به عنوان ستون دین و مهم ترین عبادت اسلامی جایگاهی ویژه در تربیت اخلاقی و معنوی دانش آموزان دارد و در نظام آموزشی کشور نیز همواره بر اهمیت آن تاکید شده است، اما در عمل مشاهده می شود که بسیاری از دانش آموزان نسبت به این فریضه بی توجه اند و حضور آنان در نماز جماعت کم رنگ است. این اقدام پژوهی با هدف شناسایی علل بی توجهی دانش آموزان به نماز و ارائه راهکارهای عملی برای علاقه مند کردن آنان انجام شد. پژوهش بر پایه رویکرد اقدام پژوهی عملگرایانه طراحی گردید و شامل مراحل تشخیص مسئله، گردآوری شواهد، تحلیل وضعیت موجود، طراحی راهکارها، اجرای آن ها و ارزشیابی نتایج بود. داده ها از طریق مشاهده مستقیم، مصاحبه با دانش آموزان و معلمان و بررسی برنامه های مدرسه گردآوری شد. تحلیل ها نشان داد که نبود جذابیت در شیوه های دعوت به نماز، کمبود آگاهی از فلسفه و اهمیت نماز و عدم مشارکت خانواده ها از عوامل اصلی بی توجهی دانش آموزان است. برای رفع این مشکل راهکارهایی همچون ایجاد فضای معنوی و شاد در نماز جماعت همراه با برنامه های فرهنگی کوتاه، الگوسازی معلمان و کارکنان مدرسه، تشویق و پاداش برای دانش آموزان فعال، آموزش فلسفه نماز و مشارکت خانواده ها در برنامه های مدرسه طراحی و اجرا شد. اجرای این راهکارها طی یک ترم تحصیلی موجب افزایش چشمگیر حضور دانش آموزان در نماز جماعت و تغییر نگرش آنان نسبت به نماز گردید و نتایج نشان داد که ترکیب جذابیت های پرورشی، الگوسازی معلمان و مشارکت خانواده ها می تواند نماز را از یک تکلیف اجباری به یک تجربه معنوی و ارزشمند تبدیل کند. این اقدام پژوهی الگویی کاربردی برای مدارس ارائه می دهد تا با استفاده از روش های نوین تربیتی و فرهنگی، دانش آموزان را به نماز علاقه مند کنند و زمینه ساز تربیت دینی پایدار در جامعه شوند.

کلیدواژه ها:

نماز ، اقدام پژوهی ، الگوسازی ، روش های نوین تربیتی و فرهنگی ، جماعت