راهکارهای شهرداری در گسترش و به کارگیری فناوری های معماری محلی برای توسعه پایدار شهری

معماری محلی و فناوری های بومی در طراحی و ساخت فضاهای شهری، نقش مهمی در تحقق توسعه پایدار شهری ایفا می کنند. این فناوری ها نه تنها با شرایط اقلیمی، فرهنگی و اجتماعی هر منطقه سازگار هستند، بلکه می توانند به بهینه سازی مصرف منابع، کاهش هزینه های ساخت و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان کمک کنند. شهرداری ها به عنوان نهادهای مسئول مدیریت و توسعه شهر، می توانند با تدوین سیاست ها و اجرای برنامه های مناسب، زمینه گسترش و استفاده موثر از این فناوری ها را فراهم کنند. این پژوهش با هدف بررسی راهکارهای شهرداری در گسترش و به کارگیری فناوری های معماری محلی انجام شده و تلاش دارد نقاط قوت، ضعف و فرصت های موجود را تحلیل کند. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها از طریق بررسی اسناد و برنامه های شهری، مصاحبه با کارشناسان معماری و شهرداری، و مشاهده میدانی جمع آوری شده است. نتایج نشان می دهد که اقداماتی مانند تدوین دستورالعمل های معماری بومی، آموزش و توانمندسازی معماران و مهندسان شهری، ایجاد مشوق های اقتصادی برای بهره گیری از فناوری های محلی، و اجرای پروژه های پایلوت با استفاده از مصالح و فناوری های بومی، می توانند به طور موثری توسعه پایدار شهری را تسهیل کنند. با این حال، محدودیت هایی از جمله کمبود منابع مالی، ضعف آگاهی عمومی و نبود هماهنگی بین نهادهای مرتبط، مانع بهره برداری کامل از ظرفیت فناوری های معماری محلی شده است.

کلیدواژه ها:

شهرداری ، معماری محلی ، برنامه ریزی شهری ، منابع مالی