تفاوت های فردی کودکان و وظیفه معلم در توجه به آن ها

تفاوت های فردی میان کودکان - شامل تفاوت های شناختی، عاطفی، رفتاری، جسمانی و زمینه های فرهنگی اجتماعی - یکی از اصول بنیادین برنامه ریزی و اجرای آموزش موثر است. این مقاله با رویکردی ترکیبی از مبانی نظری و شواهد پژوهشی، نقش و وظایف معلم در شناسایی و پاسخ گویی به این تفاوت ها را بررسی می کند. نخست مفاهیم اساسی و نظریه های مرتبط (نظیر منطقه شکاف رشدی نزدیک ویگوتسکی، نظریه هوش های چندگانه گاردنر و چارچوب تدریس تفکیکی تاملینسون) مرور می شود؛ سپس مرور مرور نظام مند پیشینه پژوهش های تجربی و متاآنالیزها نشان می دهد که روش های تفکیکی و سازگارسازی آموزشی اغلب تاثیرات مثبت کوچک تا متوسط بر یادگیری دارند، به ویژه زمانی که با ابزارهای ارزیابی و حمایت معلم همراه باشند .بخش روش شناسی، طرح پیشنهادی برای پژوهش عملیاتی معلمان و سنجه های تشخیصی را توصیف می کند. یافته ها و بحث مقاله نشان می دهد که معلمان باید در نقش شناسایی کننده، تنظیم کننده محتوا و فرآیند، و تسهیل کننده روابط اجتماعی-یادگیری عمل کنند؛ همچنین آموزش ضمن خدمت معلمان، داده محوری در برنامه ریزی درسی و همکاری خانواده مدرسه، از پیش شرط های موثر برای تحقق آموزش پاسخ گو به تفاوت های فردی است . مقاله در پایان پیشنهاداتی عملی و سیاست محور برای معلمان، مدیران مدارس و سیاست گذاران ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

تفاوت های فردی ، تدریس تفکیکی ، معلم پاسخ گو ، آموزش فراگیر ، منطقه رشدی نزدیک