بررسی پدیده قطبی شدن منابع انسانی در سازمان های اداری

در محیط های اداری امروزی، قطبی شدن منابع انسانی به عنوان یکی از چالش های اساسی در مدیریت سازمان ها مطرح است. این پدیده که ناشی از تفاوت های ایدئولوژیک، فرهنگی، اجتماعی و سازمانی است، می تواند تاثیرات عمیقی بر بهره وری، انسجام تیمی و سیاست های منابع انسانی داشته باشد. هدف از پژوهش حاضر، شناسایی، دسته بندی و تحلیل پدیده قطبی شدن منابع انسانی در سازمان های اداری با استفاده از روش فراترکیب است. در این راستا، با بررسی نظام مند مطالعات پیشین، ۳۶ کد استخراج گردید که در سه دسته اصلی علل و عوامل موثر بر قطبی شدن منابع انسانی، پیامدهای قطبی شدن در محیط کار، راهکارهای مدیریت و کاهش قطبی شدگی طبقه بندی شدند. یافته های پژوهش نشان داد که عواملی نظیر ساختارهای سلسله مراتبی، تعارضات وظیفه ای، تفکرات گروهی و سوگیری های شناختی از مهم ترین محرک های قطبی شدگی در محیط های اداری هستند. همچنین، پیامدهای این پدیده شامل کاهش تعاملات بین بخشی، افزایش تعارضات غیرسازنده، افت بهره وری و افزایش نرخ ترک خدمت است. در نهایت، راهکارهایی همچون تدوین سیاست های فراگیر، توسعه مهارت های ارتباطی در میان کارکنان و تقویت تعاملات بین گروهی به عنوان راه حل های موثر برای مدیریت این چالش ارائه شدند. نتایج این پژوهش بر ضرورت اتخاذ رویکردی یکپارچه و راهبردی برای کاهش قطبی شدگی در سازمان های اداری تاکید دارد. همچنین، یافته ها می توانند راهنمایی ارزشمند برای مدیران منابع انسانی و سیاست گذاران سازمانی در راستای تدوین استراتژی های اثربخش برای ارتقای همبستگی و تعاملات سازمانی باشند.

کلیدواژه ها:

پدیده قطبی شدن ، قطبی شدن منابع انسانی ، فراترکیب ، سازمان های اداری