نگاه انتقادی به ظرفیت استنباطی علم کلام و ضرورت تاسیس علم مستقل برای استنباط معارف اعتقادی

در دین اسلام، معارف ارزشمندی در زمینه اعتقادات ارائه شده است که بهره گیری از آن ها نیازمند استنباط صحیح از متون دینی است. علم کلام، دانش مسئول معارف اعتقادی در جهان اسلام است. سوال این است که ظرفیت استنباطی علم کلام چه میزان است؟ و آیا علم کلام می تواند در این زمینه موفق باشد؟ این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی در پی پاسخ به این سوال است. هر ظرفیتی که یک علم دارد، ناشی از مولفه های تشکیل دهنده و عناصر آن است. مولفه های تشکیل دهنده علم کلام، شامل مسائل، قواعد، منابع، مبادی و روش های آن، متناسب با هدف دفاع از معارف اعتقادی، انتخاب و تدوین شده اند و ظرفیت استنباط محدودی دارند. تغییر هدف علم کلام و یا افزودن هدف استنباط ممکن نیست؛ زیرا مولفه های تشکیل دهنده علم کلام که ماهیت آن را تشکیل می دهند، با اهداف متباین با هدف اولیه که دفاع است، سازگاری ندارند. زمانی که دو هدف تا حدی متفاوت باشند که مسائل، قواعد، منابع و شیوه های استدلال متفاوتی را اقتضا کنند، لازم است برای هر هدف، علم جداگانه ای تاسیس شود. علم کلام ظرفیت مناسبی برای دفاع از معارف دارد؛ اما برای استنباط معارف اعتقادی، لازم است علمی مستقل شکل گیرد و منابع، مسائل، قواعد و شیوه های مناسب برای تحقق این هدف، انتخاب و تدوین گردند.

کلیدواژه ها:

کلام ، اعتقادات ، ظرفیت استنباطی علم کلام ، تاسیس علم عقاید