تاملی پدیدارنگارانه بر فهم هوشمندسازی سیاستی در آموزش عالی از دیدگاه اعضای هیئت علمی

این پژوهش با هدف واکاوی مفهوم هوشمندسازی سیاستی در آموزش عالی از دیدگاه اعضای هیئت علمی دانشگاه کردستان انجام شده است. از این رو، پارادایم معرفت شناسی تفسیری با رویکرد کیفی و به طور خاص از راهبرد پدیدارنگاری استفاده گردیده است. جامعه آماری تحقیق را استادان دانشگاه کردستان در رشته های مختلف علمی تشکیل داده است. و برای تعیین نمونه آماری از روش نمونه گیری هدفمند ملاک محور استفاده گردیده است. گردآوری داده ها با استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شده است که تا رسیدن به مقوله اشباع نظری، با ۱۶ نفر از نمونه های پژوهش ادامه یافته اند. همچنین جهت اعتبارسنجی داده های تحقیق از ۳ شاخص تاییدپذیری، باورپذیری و اطمینان پذیری استفاده شده است. برای تجزیه وتحلیل داده های گردآوری شده از شیوه کدگذاری دو مرحله ای نظری (باز و محوری) بر مبنای رهیافت ظاهرشونده بانی گلیزری استفاده گردیده است. یافته های تحقیق نشان داد که پنج مولفه هوشمندسازی سیاستی در آموزش عالی از دیدگاه اساتید دانشگاه شامل آموزش مبتنی بر مهارت های نرم، آینده نگاری فناورانه، تصمیم گیری مبتنی بر شواهد، مدیریت یادگیری شخصی سازی شده و تحلیل بازار کار می باشد. همچنین ۷ مورد از آثار و نتایج هوشمندسازی سیاستی در آموزش عالی شامل تدریس و آموزش مبتنی بر مهارت ورزی، نوآوری در فرآیند پژوهش، تربیت نسل جدید رهبران زیست محیطی، توسعه شبکه سازی فارغ التحصیلان با دانشگاه، بهبود آثار اقتصادی علم، تقویت برندسازی دانشگاه و توسعه فرهنگ یادگیری مادام العمر می باشند.

کلیدواژه ها:

هوشمندسازی سیاستی ، آموزش عالی ، اعضای هیئت علمی ، پدیدارنگاری