بررسی عوامل موثر بر یادگیری خودتنظیمی در دانش آموزان دبستانی
محل انتشار: دومین همایش بین المللی معلمان برتر
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 76
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MISCONF02_1109
تاریخ نمایه سازی: 21 آذر 1404
چکیده مقاله:
یادگیری خودتنظیمی به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های موفقیت تحصیلی و رشد فردی دانش آموزان در دنیای امروز شناخته می شود. این نوع یادگیری که شامل توانایی برنامه ریزی، پایش، ارزیابی و اصلاح رفتارهای یادگیری فردی است، نقشی حیاتی در ارتقای عملکرد تحصیلی و پرورش مهارت های مادام العمر ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع عوامل موثر بر یادگیری خودتنظیمی در دانش آموزان مقاطع مختلف تحصیلی انجام شده است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که عوامل متعددی همچون انگیزش درونی، خودکارآمدی، حمایت خانواده، نقش معلم، شرایط محیط یادگیری، استراتژی های یادگیری، و ویژگی های فردی دانش آموزان در ارتقای یادگیری خودتنظیمی نقش اساسی دارند.نتایج تحلیل ها بیانگر آن است که انگیزش درونی به عنوان محرک اصلی، دانش آموزان را به سمت تعیین اهداف شخصی و تداوم در مسیر یادگیری سوق می دهد. همچنین خودکارآمدی و باور به توانایی های شخصی، دانش آموزان را قادر می سازد تا موانع یادگیری را بهتر مدیریت کنند. در این میان، حمایت عاطفی و آموزشی خانواده و معلمان بستر لازم برای تقویت حس مسئولیت پذیری و استقلال را فراهم می آورد. به علاوه، محیط های آموزشی که فرصت های بازخورد سازنده، تعامل مثبت و دسترسی به منابع مناسب را فراهم می کنند، می توانند به شکل موثری یادگیری خودتنظیمی را تسهیل کنند.مطالعه حاضر بر اهمیت استفاده از استراتژی های موثر یادگیری مانند هدف گذاری، خودبازبینی، مدیریت زمان و به کارگیری روش های بازخوردگیرانه تاکید دارد. همچنین مشخص شد که ویژگی های فردی دانش آموزان از جمله سن، سطح تحصیلی، جنسیت و سبک های شناختی می توانند در میزان یادگیری خودتنظیمی آن ها تفاوت ایجاد کنند. به طور کلی، یافته های این تحقیق بر ضرورت طراحی برنامه های آموزشی هدفمند جهت تقویت مهارت های خودتنظیمی در تمامی مقاطع تحصیلی تاکید می کند. تقویت این مهارت ها می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی، افزایش اعتماد به نفس و ارتقای کیفیت یادگیری در دانش آموزان منجر شود.این مطالعه از منظر کاربردی، پیشنهاد می کند که مدارس، معلمان و والدین با اتخاذ رویکردهای حمایتی و تشویقی، شرایطی را ایجاد نمایند که دانش آموزان بتوانند به تدریج کنترل فرآیند یادگیری خود را به دست گیرند. در نهایت، نتایج این پژوهش می تواند راهنمایی موثر برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و برنامه ریزان در جهت توسعه رویکردهای یادگیری خودتنظیمی در نظام آموزشی باشد.
نویسندگان
مینا آخوندزاده
آموزش وپرورش چالدران